Mijn columns en gedachten

Het is de laatste dag voor de vakantie en als naar buiten kijk word ik nu niet echt vrolijk. Daar is het grijs, het motregent. Het is het dus gewoon net niet zeg maar... Dat zelfde gevoel en idee heb ik als ik kijk naar de werkzaamheden die ik aan het doen ben... Al moet ik zeggen, ze lijken saaier dan dat ze zijn. Ze kunnen me vandaag niet echt boeien. Het wil niet lukken. Ik kom er gewoon niet in. Schijnbaar is mijn geest al in de vakantiestemming. Die stemming die je laat denken, niets hoeft en alles, nou ja bijna alles, mag. Maar deze vakantie heeft ook niet de stress van de andere vakanties. Er hoeven geen tassen worden ingepakt, we gaan toch niet weg. Er zitten geen feestdagen in. Nee het is echt gewoon vakantie. Nu weet ik wel dat dat niet voor iedereen in ons gezin geldt, en het is ook een beetje flauw om het zo hard te stellen, maar toch... Het vooruitzicht dat ik gedurende een week helemaal geen verplichtingen heb maakt me bijna het zonnetje in huis. Op deze manier kun je...

Weet je wat verschrikkelijk grappig is? Elke keer als ik een blog wil schrijven heb ik geen idee waarover ik wil schrijven, zoals jullie weten. Nu echter is het precies omgekeerd. Ik loop al een week lang te denken oh daarover moet ik gaan schrijven, om vervolgens niet te beginnen en te denken, waar zou ik ook alweer over schrijven. Nu niet...Ik zit in mijn stoel en er speelt muziek af op de tv en er wordt direct vanaf de bank meegezongen in verschillende stemmen. Dat vind ik zo mooi, want dat geeft aan dat er toch wel meer saamhorigheid (oud woord) in huis is dan wij af en toe denken. Dat de kinderen het toch wel leuk vinden om samen dingen te doen, ook al laten ze dat niet altijd blijken. En dat in een kort ogenblik ziende en denkende werd ik heel blij. En zo kun je dus van hele kleine dingen heel blij worden. Van kleine dingen blij worden is geweldig. Af en toe zie je het ook voorbij komen op de sociale media waar ik lid van ben. Een moeder die blij met de opmerking van haar zoon...

Een gedichtje klein Over de liefde fijn Best wel goed te doen Vanwege die heerlijke zoen Die ik krijg van jou Omdat ik van je hou!!! Schrijven Het is blijven Leven in de dop En leeg is weer mijn kop!

Storm Wind die waait Regen dat valt Wolken die voort razen in de lucht Golven die over brekers slaan Storm Onrust je bent een storm dat ergert mij enorm Nu kan ik niet verder Ben als een schaap, zonder herder Storm je kunt heel mooi zijn komen als verlichting van mijn pijn Maar meestal komt je onverwacht ben ik er niet op bedacht Als de wind gaat liggen de wolken weer rustig drijven Het water weer kalm en vlak is en het regenen is gestopt Dan kan de schade worden opgenomen kijken we of we tot oplossingen kunnen komen Vaak blijkt dan dat alles mooi kan zijn en dat is dan wel zo fijn Dan wordt alles terug gemaakt en is het dat wij mij raakt Zo maakt de storm dingen stuk Maar levert ze ook mooie dingen op Is ze dus gewoon een noodzakelijk kwaad Blijf dus zitten op een veilige plaats tot de storm is uitgeraasd

Geen idee waar ik nu over wil schrijven, maar ik weet wel dat ik wil schrijven. Die drang voel ik, en merk ik aan mijzelf. Maar dat laatste kan ook komen omdat ik geen medicijnen meer gebruik. Ik was en ben die dingen zo zat dat ik in de afgelopen week er mee ben gestopt. Merk je dan helemaal geen verschil? Ik hoor het jullie vragen. Jawel, ik merk wel verschil. Het grote verschil is dat ik mijn stem zo moeilijk kan beheersen in huis. Dit is zeer vervelend voor mijn omgeving, maar ik denk dat ik dit kan overwinnen. Het twee wat ik er van merk is dat ik verga van de jeuk op mijn hoofd en dat ik ook op andere plaatsen op mijn lijf plekken heb die verschrikkelijk jeuken. Echter kan ik me niet voorstellen dat dit komt van het niet langer gebruiken van de medicijnen, maar goed je weet het niet. Ik merk niet zo zeer dat ik nu opeens drukker ben als anders. Ook niet dat ik minder geconcentreerd ben. Maar dat kan aan mij liggen. Misschien moeten mijn vrouw en kinderen op deze blog reageren om...

Witte kruizen, reien aaneen, Daar loop je in gedachten stil langs heen Omdat ze je vertellen hoe lang geleden, Deze mannen voor onze vrijheid streden Hier in de stilte, Overvalt mij een klamme kilte, Dat 75 jaar later er meer oorlog is als toen, En dat de mensen elkaar nog steeds pijn doen. De zon ze straalt, Haar licht dat dwaalt, Ook over deze graven, Van hen die hun leven gaven. Dit zonlicht, Geeft een vredig aangezicht, Over deze reien witte kruizen. Maar doet mij meer dan eens beseffen, Dat het kwaad zich mag verheffen, Maar dat het goede overwint! Witte kruizen, reien aaneen, 1394 namen, ze zeggen samen, vrijheid is niet vanzelfsprekend, nee vrijheid tekend!!! WE WILL REMEMBER THEM

Vakantie Vakantiehuis Vakantiepark Vakantieplan Vakantiebestemming Zomaar een paar woorden die in je op zouden kunnen komen als je het over vakantie hebt. Woorden die door je heen kunnen schieten als je het er aan toe hebt. Of als je bezig bent met de laatste werkdag. Maar zijn het ook de woorden die je wilt horen in je hoofd? Zijn het ook de woorden waar je in deze periode aan wilt denken? Of blijf je er liever bij weg? Elk jaar weer dat gezeur : "waar gaan we heen" "moet ik persé mee?" En zo zijn er nog wel tientallen excuses te bedenken waarom je niet meer aan de woorden in de aanhef wilt denken. Of wil je er niet meer aan denken omdat jullie altijd maar weer in Nederland op vakantie gaan en iedereen anders altijd maar veel verder weg gaan? Ik zou je graag willen laten weten dat het allemaal niet zo erg is als je denkt. Of als je het voelt. Want als ik naar mijzelf kijk dan blijkt het elke keer weer dat de vakantie hier in ons eigen land heel gezellig is....