Mijn columns en gedachten

Jeugdherinneringen zijn van die herinneringen die meestal boven komen als er iemand is overleden of wanneer je iemand tegenkomt uit het dorp waar je bent groot geworden. Of ze worden opgehaald als er een verhaal wordt verteld aan  kinderen of kleinkinderen. En zo soms kom je ze tegen als verhaal op een verjaardagsvisite. Ik heb ze altijd prachtig gewonden als ze werden verteld. Met name de verhalen... Ik kon uren zitten luisteren als mijn ooms en tantes aan het vertellen waren. Ik zag ze lopen in het dorp waar ze werden groot gebracht en waar de roots van onze familie liggen. Ik had, en heb nog, het idee dat daardoor dat dorp ook zo vertrouwd voelt. Dat dat ook de reden is dat ik me zo op m'n plekje voel bij het elftal dat ik mag trainen en begeleiden. Toen afgelopen donderdag mijn oud-oom overleed, overleed ook de binding die wij als gezin hadden met Amsterdam. Als kleine kinderen kwamen we minstens een paar keer per jaar in het voor ons verre Amsterdam. Als je er dan eindeli...

Blanco Leeg Er is niets We rijden weg op een fiets Rijden in de duisternis Want het is helemaal mis Blanco Leeg We hebben geen idee Wat moeten we ermee? We rijden in het donker Blanco Leeg Wat is er gebeurd? Is er iets dat je leven zo kleurt? Ooit wordt het weer licht Komt er weer duidelijk zicht Nu is het het nog onbekend Is het niets waar je aan went Maar dan is de zon weer daar Dan is alles weer helemaal klaar Blanco? Nee beschreven Leeg? Nee vol! Donker? Nee licht!

IK heb geen idee wat er allemaal aan de hand is, maar ik merk dat ik de één naar de andere mens in gedachten afzeik, beschimp en bespot. Ik heb sterk de indruk dat ik mijn standaarden een beetje omhoog heb gegooid. Dat ik mensen beoordeel op wat en hoe zij iets doen. NU hoeft dat geen probleem te zijn, maar de houding die je vervolgens hebt naar die mens toe bepaald wel hoe jullie verder gaan. Of beter gezegd hoe ik die mens verder benader...En ik weet nou nog niet helemaal hoe ik daarmee om moet gaan. Nu ja dat merken we dan ook wel weer. Waar ik wel verschrikkelijk blij van word is het schrijven van deze blog en het zien van de zon. Man wat is dat heerlijk. Zitten in de zon, genieten van een mooi stuk muziek en je dachten gewoon de vrije loop laten gaan. Gewoon schrijven wat er in je op komt en maar genieten van de warmte op je gezicht. Och ik word helemaal week... Is het al voorjaar? Of zomer? Maar in al mijn enthousiasme vergeet ik mijn koffie helemaal... Dus heb ik net lauwe ko...

In het leven krijg je soms dingen te verwerken die niet altijd makkelijk zijn. Soms vallen dingen op hun plaats als je iets hoort. Soms lijk je van buiten dit heel goed te kunnen verwerken, maar van binnen? Pfff daar stormt het. Dit is zo'n moment. Het gedicht wat hier onder staat is niet af... Ik krijg het ook niet af. Misschien is dat wel het meest typerend voor deze collega. Is dat wel datgene wat het meest duidelijk maakt hoe mijn gedachten en gevoelens er deze keer mee om gaan. Ik hoop dat de collega's die dit lezen en jij die mijn vriend bent en dit leest dat kunt begrijpen. Ik snap het even niet... Ik begrijp heel goed dat het leven eindig is, maar ik begrijp niet dat geboden hulp niet aanvaard wordt. En dat dat kan lijden tot het einde van iemands leven. Lees mijn gedachten, lees mijn gevoelens die ik heb... En toen was je er niet meer, Kom je echt nooit meer terug. Eerlijk? Dat doet best zeer. Kom je echt niet terug? Nee je komt niet meer werken Niet meer...

Ik was van plan om pas weer een blog te schrijven aan het begin van de volgende maand. Nu hoor ik je vragen wanneer is het begin? Tja antwoord is wanneer is het einde? Das makkelijk antwoord je dan, dat is wanneer de laatste dag van de maand is aangebroken. Dat klopt is mijn antwoord. Maar we hebben nog steeds geen idee wanneer aan het begin van de maand is. Welnu laten we daar eens beginnen over na te denken. Want aan het begin kan morgen zijn. Want morgen is het begin van een nieuw jaar en een nieuwe maand, maar op 6 januari is het nog steeds aan het begin van de maand... Wanneer stopt dat dan? IK denk dat het begin van de maand stopt op de 15e. Want na die dag heeft iedereen het altijd over halverwege of einde van de maand. Conclusie is dus dat ik best dit blog had kunnen schrijven ergens in de eerste 14 dagen van het nieuwe jaar. Een nieuw jaar. Een nieuw huis. Ik wilde helemaal niet terug kijken op het afgelopen jaar maar ga het toch een klein beetje doen. Want aan het begin van...

Het is nu donker buiten is het nacht Het leven brengt ons niet wat we hebben verwacht We brengen onze eigen gedachten mee Maar gaan ze over pais en vree? Ik ben bang van niet Ze gaan over onrust en verdriet Over moeiten, zorg en pijn Och kon ik maar een een tijdje kijken En mocht het allemaal maar weer anders lijken Dan kon ik vast het leven aan Dan was U onderdeel van mijn bestaan Nu is het allemaal ver bij mij vandaan Het kindje klein Moest echt wel hier op aarde zijn Dat is de reden voor onze Kerst Alleen zien we dat nu even niet Door angst, zorg en verdriet Kindje in de kribbe klein Wil ook weer mijn Heiland zijn Zodat het weer LIcht word in mijn leven Zodat ook ik U liefde kan geven Aan ieder die het nodig is Engelen in het veld Hebben het ons reeds lang geleden verteld Dat in een kribbe in een stal De Heiland lag die ons redden zal Dat kindje klein Zal ook weer mijn Heiland zijn.

Kerst, vrede op aarde en in mensen welbehagen. Pfff nou bij ons even niet geloof ik. Man wat brengt die verhuizing een hoop ellende mee zeg. Ik dacht dat het allemaal wel een beetje mee zou vallen. Ja wel dozen en dergelijk in de kamer en op de slaapkamers, maar verder ach... Beetje verven hier, beetje verven daar. Offerte hiervoor opvragen en daarvoor en dan dan ging het allemaal goed komen op de dag dat we gepland hebben om alles over te zetten... Nou wat een leugen zeg. Het is stress moment hier en stress moment daar. Het is bijna ruzie met elkaar als het gaat over de financiën, en ga zo maar door. Ja ja vrede op aarde en in mensen wel behagen... Gelukkig weet mijn vrouw een beetje hoe ik in elkaar steek, en weten de kinderen dat ook. Gelukkig weet ik ook zelf hoe ik in elkaar steek dus het gaat wel goed komen, maar ik heb er toch een hoop ellende van. En het is niet dat ik niet wil, maar gewoon dat ik niet snap en niet kan plaatsen. Gewoon een te simpele jongen die te moeilijke d...