Soms als ik het allemaal even iet zie gebeuren, dan zet ik het raam van de studeerkamer open en ga ik met mijn hoofd op mijn armen naar buiten liggen kijken. Gewoon even alles de revue laten passeren om daarna te genieten van alle geluiden die tot mij komen. Geluiden van vogels, van de wind die door de toppen van de bomen gaat, van auto's die voorbij rijden. Geluiden van een radio die op een werkplek aan staat, geluiden die vanaf de bouwplaatsen komen. Het zijn er zoveel. En als je dan op deze manier luistert dan hoor je echt veel hoor. Maar je moet wel alle andere dingen loslaten. Je moet niet bezig zijn met werk of thuis, want dan ben je niet ontspannen. Al die geluiden heb ik vanmorgen ook weer gehoord. Althans? Ik vraag me nu af of ik de auto's wel gehoord heb. Volgens mij waren die er even niet. Maar na 5 minuten kan ik weer verder. Verder met de werkzaamheden, verder met de dag en de dingen die ik moet doen.
Het is zo fijn om rustpunten in het leven gekregen hebben. Om soms gewoon even helemaal niets te hoeven doen om te ontspannen. Want dat hebben we echt nodig. Het probleem hiermee is dat ons wel geleerd wordt dat we niet teveel moeten doen, maar dat ons niet geleerd wordt hoe we dit moeten doen. Dat we in het leven er zelf achter moeten komen wat en hoe dit voor ons het beste werkt. Misschien is het wel goed hoor... Maar ik had het graag eerder geweten dat ik op deze manier dingen makkelijker opzij kon zetten. Dat ik op deze manier eerder weer mezelf kan worden, als door gewoon door te gaan. En nu tijdens het typen van deze blog merk alweer dat ik eigenlijk alweer toe ben aan even liggen en kijken.
Al kijkende zie ik het volgende: Een vogel die naar de boom vliegt om daar samen met anderen te kwetteren, zwiepende boomtoppen omdat er toch wel iets meer wind staat dan ik denk. Al luisterende hoor ik een schuurmachine, en hoor ik het ruisen van de wind. En hoe meer ik zie en hoor, hoe verder ik afdwaal van de dingen die me zojuist nog bezig hielden. Een voorbij schietende wolk komt de zonnestralen die mijn huid verwarmen verstoren en brengt me terug...
Ik ben weer heerlijk warm en ontspannen, en hoop dat ik nog heel vaak hiervan kan en mag genieten. Zie je binnenkort iemand uit een raam staren? Glimlach dan even. Deze persoon is waarschijnlijk aan het ontspannen en aan het genieten van de dingen die hij of zij ziet. Heeft het even nog om afgeleid te worden van de dagelijkse dingen die hem of haar bezighouden. Ziet en hoort waarschijnlijk dingen die je op dat moment nodig bent.
De merel komt fluitend voorbij, het roodborstje en de koolmees maken lawaai om het leven. De spotify lijst met "de rode draad plaat" draait op de achtergrond en ik? Ik ga koffie halen en zorgen dat ik gewoon weer even uit het raam ga staren, want het is ook gewoon heerlijk om te mogen en kunnen genieten van alle moois.
Reacties
Een reactie posten