Biddag voor Gewas en Arbeid de christelijk benaming voor de dag van vandaag. Als je het googelt krijg van o.a. dit te lezen: Veel kerken houden op dankdag een extra kerkdienst, soms voorafgegaan door een gezamenlijke maaltijd. Protestantse kerken kennen ook een Biddag voor Gewas en Arbeid. Tijdens deze dag, die jaarlijks plaatsvindt op de tweede woensdag van maart, vragen gelovigen God om zijn zegen over hun werk. Als je Wikipedia raadpleegt: Biddag voor Gewas en Arbeid en Dankdag voor Gewas en Arbeid zijn twee gedenkdagen in het protestantisme in Nederland, waarin er speciaal gebeden (in het voorjaar) en gedankt (in het najaar) wordt voor de oogst en het werk.
Voor mij en mijn gezin betekend het dat wanneer we niet aan het werk zijn, dat we na 's avonds naar de kerk gaan. Dat we daar samen met de kerkelijke gemeente vragen om een zegen voor het komende groei en bloei seizoen. Vragende om een goede oogst zodat er altijd en voor iedereen voldoende voedsel beschikbaar is.
Dit jaar is het een speciale biddag. Speciaal omdat we allebei een nieuwe baan hebben. Hetgeen een nieuwe start betekend. Nieuwe dingen met zich mee brengt. Nieuwe kansen en opties. Eigenlijk allemaal best wel spannend. En eerlijk is eerlijk ik denk daar vanavond in de kerk vast over na. Want ik ben in mijn huidige baan eigenlijk al begonnen met afscheid nemen. Stukjes werk overdragen aan collega's. Werkopdrachten zo aannemen dat ik er straks in mijn nieuwe baan profijt van kan hebben. Geen langdurige klussen meer oppakken omdat het bijna 1 april is. Dus ik ben er echt wel mee bezig. Ook op de nieuwe werkplek worden de voorbereidingen getroffen, dus het is echt wel een dingetje aan het worden.
Daarmee vind ik het echt heel bijzonder om dan op deze dag een moment te krijgen waarin er reflectie gaat plaatsvinden. Reflectie naar hoe je denkt dat alles tot je komt. Ben je er van overtuigt dat alles door eigen werken naar je toe komt? Of ben je er van overtuigt dat er toch enige leiding is van God, heelal of wat voor soort universum? Ik vind het fijn om terug te kunnen vallen op iets wat mij rust geeft. Iets wat mij vertrouwen geeft dat het gaat zoals van te voren bepaald, maar niet voor mij zichtbaar. En daardoor ben ik mij er deze keer extra bewust van dat het Biddag voor Gewas en Arbeid is.
Voor het eerst in al die jaren zal ik denk ik in de dienst nadenken over wat de komende periode voor periode gaat zijn. Zal ik gaan vragen of alles goed mag gaan.
Nog veel meer bijzonder vind ik het feit dat ik dit nu op deze wijze deel. Want zo vaak heb ik middels dit medium hier niet over gesproken. Misschien komt het wel omdat ik dankbaar ben dat ik grot gebracht ben in de kerk. Dat ik daar nu, na zoveel jaren een eigen manier van zijn heb opgebouwd. Ik weet het niet. Ik vind het fijn om vandaag dit met jullie te kunnen delen. Ook al ben ik mij er ook direct van bewust dat in mijn omgeving er vandaag mensen zij die helemaal niet stil willen staan bij de komende tijd. Want ze weten dat er verschrikkelijke dingen aan staan te komen. Ook al weet ik dat er ook vandaag mensen naar een graf toe zullen moeten gaan. Afscheid moeten nemen. Ik weet het, maar toch... Het is en blijft een dag waarbij als je het wilt je stil kunt staan. Stil kunt staan bij wat gaat de toekomst brengen? Vind ik mij nieuwe baan leuk? Zal ik een vriend/vriendin vinden? Ga ik eindelijk een woning vinden? Houd ik mijn baan?
Biddag voor Gewas en Arbeid 2024. Ik ben me nog nooit zo bewust geweest dat we als kerkmensen deze dagen hebben ingesteld om juist bij dit soort dingen stil te staan. Ik wens je toe dat je even stil mag staan vandaag bij de dingen die komen gaan. Dat je, ook al gaat het zwaar worden, de mooie dingen alvast mag zien en dat je vervolgens aan het einde van de periode dankbaar achterom kunt kijken en kunt zeggen wat ben ik blij dat ik er toen even bij heb stil gestaan.
Reacties
Een reactie posten