Normaal gesproken zou je zeggen dat het verwachtingsvol kloppen van ons hart voornamelijk plaats vindt in de maand december. Maar ik kan je vertellen dat er nu veel harten verwachtingsvol uitzien naar de lente. Man man we zijn het weertype zoals dat de afgelopen periode over ons heen komt zo zat. Water water en wind dat is wat ons momenteel alleen maar ten deel valt. En dan neem ik het ijs maar gewoon mee als bevroren water. De sneeuw als als water ineen andere vorm. Ik kan me ook niet voorstellen dat er ergens nog een te kort aan grondwater is momenteel. Want deze heerlijke kwakkelwinter heeft ons wel weer zoveel water gebracht. Maar wat hoe zou de lente zijn? Krijgen we zon? Krijgen we warmte? Of.... We krijgen in ieder geval bloemen te zien. IK heb namelijk nu al de eerste sneeuwklokjes gezien. Nog niet bloeiende, maar ze staan er al wel. Heel verwachtingsvol kijk ik echt uit naar warmere en drogere tijden.
Eigenlijk is dat wat we ons hele even doen. Uitkijken naar de fijne dingen die in het verschiet liggen. En als ze dan ook nog uitkomen zoals gedacht dan is het super, maar o wee als het net iets anders gaat als gepland. Als er in plaats van veel zon, nog steeds veel regen valt in het begin van de lente. Nog dan is de wereld voor een ieder te klein. Dan is alles fout en niet goed. Voordeel voor de reisbranche is dan wel weer dat iedereen een vakantie boekt naar de zon. En ut frustratie doen we er allemaal aan mee. Nou ja, bijna allemaal. Ik herken dan mijn slechtste eigenschap opeens bij een heleboel andere mensen. Ik verbaas me dan dat ook "normale" mensen zulke trekjes kunnen hebben. Ik ben ze namelijk alleen gewent van mij en mijn kinderen. Waarom? Nou we hebben hier ASS, ADHD en misschien wel ADD maar dat is nog niet bewezen. Mar wij kennen het klappen van de zweep als het niet gaat zoals wij hadden gedacht.
Maar ik schreef niet over onze onhebbelijkheden, ik schreef en was bezig over het verwachtingsvol kloppen van het hart en uitzien naar. Ik kijk naar buiten en zien de regendruppels langs het raam naar beneden lopen. Leuk als je twee druppels naast elkaar ziet gaan en voor jezelf een een keuze maakt welke het eerste beneden zal zijn, maar verschrikkelijk als je bedenkt dat dit datgene is wat je de laatste weken al zo vaak hebt gezien. Nog erger wordt het als ik bedenk hoe het zou zijn als er nu een zonnestraal te voorschijn zou komen die de door de druppels in huis zou vallen. Zouden de druppels dan ook nog het einde van het glas bereiken? Of zouden ze voordien verdampt zijn? Krijg ik ook een kleine regenboog als het licht door de druppels gebroken in huis valt? Ik ken de antwoorden maar het zo leuk om daar nu mee bezig te zijn. Niet denkend aan de wind en regen die naar beneden valt en de wereld er grijs en mistroostig uit doet zien. Neeh gewoon bezig zijn met de twee druppeltjes op het raam die in een wedstrijdje naar beneden gaat... Helaas geen zon.
Ik vraag mijn nu wel af wat een boom denkt? Zou deze bezig zijn met "alweer regen?" Of zou deze denken "Yes regen, nu kan ik groeien" Zou een boom uitzien naar de lente en de zomer? Of zou ze denken "Ik wil niet. Want nu moet ik alweer blad laten groeien wat straks bruin wordt nadat ze zo heel mooi groen waren" Of zou een boom daar helemaal niet mee bezig zijn? Hoe zou dat zijn voor schilders? In de lente en zomer veel en heerlijk buiten en in de winter opeens verplicht binnen. Zouden die aar ook zo mee bezig zijn? Zouden zij ook verwachtingsvol uitkijken naar de lente? En de werklui van de plantsoendienst? Zouden die het fijn vinden dat het straks minder regent? Ach uiteindelijk zijn we allemaal gewoon hele blije mensen als de zon schijnt en er geen regen valt en minder wind is. Dus ik denk dat ik deze vragen helemaal niet moet stellen. Ha en wat de boom betreft? Ik denk dat een boom gewoon niet beter weet en blij is met regen en wind als er geen blad aan zijn takken zit, en blij is met de zon als het rustig en fijn lenteweer is.
Mijn dag gaat verder, de regen zal vandaag wel te pas en te onpas naar beneden komen, maar het is niet anders. Ik zal er minder mee bezig zijn dan nu. Er moet gewerkt worden. De vragen beantwoord en de aanvragen behandeld. Maar ik kijk nog steeds uit naar beter weer. Kijk nog steeds uit naar de lente, want dan schijnt de zon en oogt de wereld vriendelijker. Want dan ik de deur openzetten en genieten van het gefluit van de vogels. Het zachtjes ruisen van de wind door de blaadjes, om dan te denken wat heb ik het toch goed....
Reacties
Een reactie posten