Ik reis de laatste weken regelmatig een keer met de trein. Niet echt mijn ding, maar soms is het niet anders. Je moet er wat voor over hebben om te krijgen wat je graag wilt. Maar dat terzijde, want die trein reizen zijn best wel apart. Mijn eerste reis in deze periode was niet zo spannend, gebeurde bijna niets. Zal waarschijnlijk te maken hebben gehad met het tijdstip en ook de dag waarop ik reisde. Echter op de weg terug werd het wel interessant. Naast mij in de bank kwam een medewerker van NS zitten die mij zag scannen wat er om mij heen gebeurde, en dat leverde een mooi gesprek op. Zijn collega deed zijn werk en we waren zo maar op Utrecht Centraal. Vanwege materiaal problemen was onze trein kleiner dan normaal en dat hebben wij geweten tot aan Zwolle. Heel erg vol, gezellige mensen en een gefrustreerde medewerker van NS die moest constateren dat hij niet meer op zijn geliefde plekje in de eerste klas kon zitten. Moet je niet hardop zeggen, want dan kan ik het niet laten om een opmerking te maken….
Mijn tweede reis leverde ook op de heenreis geen noemenswaardige dingen op. Mensen zijn s morgens vroeg alleen maar geïnteresseerd in hun telefoon en pc, en vergeten dan heel snel hun omgeving. Echter was de terugreis er weer eentje van gezelligheid. Boze mensenrechten, gelukkige mensen. Er is altijd wel iets te doen in de trein. Het is eigenlijk gedurende een korte periode een samenleving. Die soms heel goed en soms heel slecht met elkaar overeenkomen.
Het mooie is dat wanneer je naar buiten kijkt je telkens weer nieuwe dingen ziet. Een dorpje, een stad, een molen, een koppel reeën. De natuur laat je van alles zien ook al zit je in de trein.
Vanmorgen stapte er tijdens weer een treinreis, iemand in die uit een reclame gestapt leek te zijn. Pilotenbril op PME jas aan en tas die mij deed denken aan mijn leraren van vroeger. De manier waarop de tas onder de treinstoel gezet werd deed mij glimlachen. Ik heb niet vaak iemand zo liefdevol zijn tas zien plaatsen. De andere kant van het op deze manier behandelen van zijn tas zou je ook op verkeerde gedachten kunnen brengen. Gelukkig denken wij niet zo, maar zo scande ik hem wel even snel.
We zijn ondertussen al weer een paar stations verder en ik heb tijdens het typend al weer zoveel verschillende mensen voorbij zien, horen en ruiken komen dat ik blij ben met de stilte coupé.
Nog even en dan zijn we op de eindbestemming van deze reis. Daar zullen we dan waarschijnlijk in het groot weer meemakend wat we in het klein in de trein hebben meegemaakt.
Beste reiziger bedankt voor het meereizen op deze reis. Geniet van uw bestemmingen en houdt vooral in het oog dat het heel fijn kan zijn om medereizigers te ontmoeten.
Wij naderen onze eindbestemming. Vergeet niet uit te checken, namens de letters en de schrijver wensen wij u een mooie dag.
Reacties
Een reactie posten