Ik heb een groot geheim, en daar loop ik mee rond en dat vreet aan mij. Dit grote geheim zorgt voor onrust in mijn lijf en hoofd. Ik word er ongelukkig door, en ongedurig door. En ik heb geen idee hoe ik dit ga veranderen, want ik durf het geheim niet openbaar te maken. Waarom niet? Uit de vrees voor reacties en alles wat daaruit voort komt.
Dit zou zo maar het begin kunnen zijn van een brief van iemand die met zijn geaardheid worstelt. Want nog steeds erkent niet iedereen het feit dat niet alle mensen gelijk zijn. Het zou ook het begin van een bericht kunnen zijn van iemand die niet langer meer op de goede stoel zit. Die hoognodig van functie moet veranderen, maar niet durft omdat hij het huidige salaris nodig heeft voor zijn vaste lasten. Het zou ook het begin kunnen zijn van een tip dat er binnen een bedrijf, school, kerk een misstand is die openbaar gemaakt moet worden.
En nu is het een opening van een blog van iemand die schrijft omdat hij dit in gedachten heeft. En ook ik weet niet hoe ik verder moet. Want op deze manier openen is al genoeg om straks vragen te krijgen van mensen. En die moet ik dan weer gaan beantwoorden. Terwijl ik daar helemaal geen zin aan heb. Laat mij gewoon schrijven wat ik wil schrijven en ga vervolgens aan de slag met datgene wat je hierin aanspreekt. Soms is dit helemaal niets en soms kan het hele mooie dingen opleveren.
Heb ik een geheim? Ik denk het wel ja. Maar dit zijn geheimen voor mensen die dit ook niet behoeven te weten. Voor mijn directe omgeving heb ik geen geheimen. Daarnaast ben ik een open boek. Denk ik wat ik zeg en zeg ik wat ik denk. Vind je dat niet gevaarlijk dan? Neen! Het levert me soms wel problemen op, maar ik wil niet met iets rondlopen waar ik later last van krijg. Ik wil ook geen dingen van mensen weten die kunnen leiden tot problemen.
Maar wat zijn geheimen? Ik bedoel, mijn gezin weet in grote lijnen wat voor werk ik doe. Maar niet precies. Is dit een geheim? Mijn kinderen gaan op stap, en zullen dan dingen doen die ik niet deed. Maar houden ze dit geheim? Als je iets niet verteld, is dit dan een geheim? Wat is een geheim? Ik ben van mening dat wanneer je iets weet wat gevaarlijk kan zijn voor een ander, of wanneer iemand je iets verteld wat deze kwijt moet en je vraagt om er niet over te praten, dan praat je over een geheim. Alle andere dingen houd je achter uit liefde, of angst.
Eigenlijk wil ik hier helemaal niet mee verder. Ik heb alweer zoveel tekst verwijderd omdat ik vond dat het toch niet paste bij hetgeen ik hierboven heb geschreven. Ik vraag mij ook heel sterk af wat de reden is dat ik dit stuk schrijf. Is dat omdat ik duidelijk wil maken dat mijn geheimen mijn geheimen zijn? Of wil ik eigenlijk zeggen dat ik op zoek moet gaan naar een nieuwe functie omdat ik niet meer op de juiste stoel zit? Ik kan het jullie niet vertellen.
Ik weet momenteel ook helemaal niet of dit wel een stuk is wat klaar is voor publicatie. Is het niet te warrig, te persoonlijk onpersoonlijk gemaakt? Is het niet een te directe aanval op mijzelf dat ik dingen moet gaan veranderen? Zeg het maar. Wat ik wel weet is dat wij allemaal met dingen rondlopen waarvan het goed is dat het niet aan de grote klok gehangen wordt. Zijn dit geheimen? Ik zou zeggen als het niet nodig is, niets zeggen en gewoon doorgaan. Is het iets waardoor er dingen kunnen gaan veranderen? Spreek je uit en zorg dat de dingen gaan veranderen want alleen dat levert ons de glimlach op om door te gaan.
Dus geheimen? Iedereen heeft ze, maar ze zijn niet zo geheim als je zelf wilt dat ze zijn.
Reacties
Een reactie posten