Wat is dat toch met vragen om geld. Men blijft overal maar vragen om geld terwijl het overal zo slecht gaat. Niemand heeft geld genoeg voor energie, of boodschappen. Alles wordt te duur of is duur geworden. Niets betaalbaar meer, maar toch blijven we anderen vragen om geld. Waarom? Is alles dan toch niet zo slecht en duur als dat we het doen voorkomen? Of is het omdat we het niet zo slecht hebben als dat we zeggen? En dat er mensen zijn die het echt niet meer kunnen betalen? Of die echt niets meer hebben? Of is het uit medelijden? Of wegkijken? Zeg het maar. Ik erger me er dood aan.
Vanuit mijn opvoeding en mijn eigen overtuiging ben ik van mening dat je goed moet doen, daar waar het kan en je er zelf niet onder lijdt. Als jij over hebt, en een ander te kort. En je kunt geven? Geef dan. Kun je niets geven omdat je anders zelf te kort hebt? Geef dan deze keer niets, maar kijk of je een volgende keer wel kunt geven. Heb jij kennis in huis die een ander vooruit helpt, en kun je het delen? Deel het dan. Jij wordt er niet minder van en een ander alleen maar beter. Het gekke is dat je dan soms mee maakt dat de leerling de meester overtreft en dat je er dus nog iets van op steekt als de leerling als meester terug komt.
Soms is het beter kennis te delen dan voedsel of geld. Soms is het beter om geld te geven dan voedsel. Maar het is altijd beter te geven dan te nemen. Het gaat in Nederland beter dan dat de meeste mensen willen toegeven. Want iedereen heeft geld over om te delen. Iedereen heeft spullen over om te delen. Dus stop met klagen.
Wat we daarnaast moeten doen is eens kijken naar ons eigen volk. Want er zijn er voldoende die echt niets meer hebben, en echt niets meer kunnen betalen. We zullen bij hen moeten kijken wat hen helpt. Helpt kennis of goed? Helpt kennis of geld? We zullen moeten kijken of we het voor elkaar krijgen om ook deze groep weer positief te laten worden.
En ja die hoeft niet alleen vanuit het volk te komen. Dit dient ook te gebeuren vanuit de regering. Ook zij kunnen prima geld en kennis delen. Wij hoeven niet altijd alles voor te doen. Wij kunnen het ook voor gedaan krijgen, zodat we kunnen leren en daarna zelf doen. Maar dan moet het wel op een normale en begrijpbare manier gedaan worden, niet op de manier zoals het in de huidige voorbeelden gaat. Want daar wordt iedereen alleen maar slechter van, en daar krijg je alleen maar mensen van die boos worden. Die zien dat het anders kan, maar het niet anders mogen doen omdat de oplegger het anders had bedacht. Misschien wordt het tijd dat de provincies meer macht krijgen om goed te doen naar eigen inzicht.
Misschien moeten we terug naar de tijd dat niet alles vanuit een ivoren toren bedacht wordt, maar dat het gezamenlijk bedacht wordt. Dat het prima is dat er in Groningen en Friesland een andere manier van denken is, dan dat er in Brabant en Limburg is. Dat het prima is dat er in Twente een goede "noaberplicht" is en dat dit prima aan te leren is in andere delen van Nederland. Dat de afstand Groningen Den Haag net zover is als Den Haag Groningen. Mensen moeten we gewoon afspreken dat we een beetje meer om elkaar denken, en elkaar helpen in plaats van altijd direct tegen elkaar op te staan. Misschien...
Mogen we niet meer vragen om geld? Jawel hoor, geen probleem. Maar accepteer dat er mensen zijn die niet kunnen geven omdat ze het zelf hard nodig zijn. En gaat het slecht? Neeh, het gaat misschien iets minder maar het gaat nog niet slecht. Want we kunnen nog (te)veel helpen en zelf nog eten en drinken.
Want: "Wie geeft naar wat hij heeft, is waard dat hij leeft"
Reacties
Een reactie posten