Toen ik vanmorgen opstond wist ik dat het na vandaag nog maar drie dagen werken zou zijn. Nog drie dagen om alles in orde te maken zodat ik na vrijdag heerlijk met vakantie zou kunnen gaan. En eerlijk is eerlijk, ik ben er zwaar aan toe om met vakantie te gaan. De afgelopen tijd heb ik me vaak op moeten peppen om de pc weer aan te zetten, en weer op m'n stoel achter het beeldscherm te gaan zitten...Maar nu heb ik bijna vakantie. Wat ik vanmorgen echter niet kon weten is dat de dagen momenteel wel erg lengen... Het is verschrikkelijk... Grote projecten opstarten heeft geen zin meer, want die kan ik toch niet afmaken, kleine projecten die lopen kabbelen rustig voort, maar er komt gewoon niets binnen. Het is net of de BV Nederland besloten heeft om te gaan feesten of zo. Weinig aanvragen, weinig reactie, weinig interactie. Man man man... Misschien betekend dit dan ook eindelijk eens dat we bijna schoon de vakantie in kunnen gaan. Weinig tot niets om over te dragen, mailbox leeg. Oh wat een heerlijkheid. Het idee dat het zou kunnen maakt me zo blij. Het is bijna niet te beschrijven.
Maar nu ik zo dichtbij mijn vakantie ben, denk ik hoe zou het gaan? Zal ik gezond blijven? Zal ik mooi weer hebben? Heb ik, nu de werkplek thuis gekomen is, niet iets van laat ik toch maar even gauw kijken? Even gauw de telefoon aan? Zal ik toch maar weer eerder beginnen? Helaas voor mijn gedachten, maar dit gaat niet gebeuren. Na komende vrijdag 1630 / 1700 gaat de laptop uit, en deze keer ook daadwerkelijk dicht. En elke keer als ik er langs naar buiten zal lopen zal ik denken, oh wat een heerlijkheid! Ik ben vrij!
Aan dit laatste moest ik ook denken toen ik las dat een collega na zoveel jaren eindelijk mag gaan genieten van zijn wel verdiende pensioen. Hoe zou dat zijn? Na zolang 's morgens opgestaan te zijn om te gaan werken, nu je ogen op e doen en te bedenken VRIJ. Geen wekker meer te hoeven zetten omdat er van je verwacht wordt dat je komt werken. Zou mijn lijf dat al kunnen? Zouden mijn hersenen hier nu al kunnen wennen? Ik zeg wel eens van wel, maar is dat ook zo? Zou ik al zonder mijn collega's kunnen? Zou ik al alle dagen thuis kunnen zijn, zonder dat de laptop aan gaat?
Tjonge jonge waar je al niet mee bezig kunt zijn vlak voor je vakantie. Een vakantie die weer anders gaat zijn dan het jaar hiervoor. Eindelijk weer eens iets verder weg dan de eigen provincie. Misschien kunnen we dit jaar wel weer dingen doen die we anders in de zomer ook deden. Dagje Skutjesilen kijken op het water. Eindelijk eens naar het museumlijntje Hoorn - Medemblik. Wie weet... Ik hoop dat het allemaal gaat lukken. Dit jaar gaan we op vakantie in eigen land en we hebben er verschrikkelijk veel zin aan. Dingen doen, en ontdekken. Even over de grens kijken. Gewoon wakker worden en denken, heerlijk ik hoef vandaag helemaal niets. Alles mag, en bijna alles kan. Man wat ben ik toe aan die vakantie.
Ondertussen heb ik tijdens het schrijven al vier keer op OK moeten klikken vanwege een mail binnenkomt, dus men kan nu nog niet zonder mij. Heb er nog niet naar gekeken omdat ik eerst dit epistel af wil hebben. Ook wil ik liever nog even met mijn gedachten blijven bij de komende vakantie, dan dat ik mijn hersenen weer moet gebruiken om een juist antwoord te geven aan mijn collega's. Kijkend naar buiten denk ik op dit moment ook van, was het maar vakantie. Maar helaas we moeten terugkeren naar de werkelijkheid en de mail beantwoorden, nog drie dagen hardwerken. Gelukkig maakt deze gedachte van drie dagen het werk licht.
Ik wens een ieder een fijne vakantie.
Reacties
Een reactie posten