Doorgaan naar hoofdcontent

Vakantie stress

Eigenlijk vind ik de laatste week voor de vakantie helemaal niets aan. Je bent alleen maar bezig met de vakantie die binnenkort zal gaan beginnen. Je wilt vanwege die vakantie helemaal niets oppakken, en zoveel mogelijk afmaken. Maar je wilt ook weer niet dat men je beticht van werkontduiking, dus het gaat gewoon helemaal nergens over.

Precies de dag van vandaag... Ik wist dat ik normaal zou beginnen, dat is vroeg, dus geen enkel probleem. Alleen bij het openen van mijn mailbox bleek dat ik in de afgelopen vrije dagen een heleboel mail gemist heb. Je moet ook geen vrije dagen opnemen als je in een transitie naar een nieuw systeem zit, maar goed voordat ik goed en wel aan mijn mail begonnen was moest ik er alweer mee stoppen. De dames moesten weggebracht worden naar Lauwersoog omdat er een dagje Schier op het programma stond. Gauw de laatste fiets op de auto gezet, sleutel van de leenauto weggebracht en op naar de haven. Tenminste dat was de bedoeling. Helaas dacht het vakantie verkeer daar onderweg anders over. op hete kolen zittende in de auto, bleek bij aankomst op Lauwersoog dat het zo druk zou gaan worden op Schier dat er extra afvaarten waren gepland. Stress voor niks dus... Gekalmeerd de fietsen van de auto en terug naar het lege huis. Wat een heerlijkheid is dat zeg, en als je dan op de terugweg ook geen vakantieverkeer meer tegenkomt, kom je bijna ontspannen aan. Eindelijk aan de slag, maar ja dan blijkt dat een leeg huis er ook voor zorgt dat je nog sneller kunt werken als anders, waarmee dus nu de werkvoorraad op is ... Gelukkig kan ik nog bloggen.

Nu ik ben begonnen met deze blog en de werkvoorraad nog steeds laag is erger ik me aan het feit dat het vakantieweer is. Dat weer waar je in je vakantie op hoopt maar nooit hebt. Heerlijk warm, mooie luchten, af en toe een wolkje en veel zon. Dat weer waarin ik in mijn vakantie heerlijke kilometers gemaakt zou hebben. Maar nu niet kan omdat ik nog geen vakantie heb. Gelukkig weet ik dat er mensen zijn die er wel van kunnen genieten, en dat er naast mijzelf ook nog andere mensen druk aan het werk zijn. Maar die vakantie ik zou willen dat deze al begonnen was. Man wat zou ik toch allemaal kunnen doen in die vrije dagen. Zucht nog maar 3 dagen en dan begint deze.

Maar ja als ik vakantie heb zal het wel weer de helft van de tijd grijs zijn, winderig als de zon schijnt en regenachtig als we iets leuks willen gaan doen. En dan aan het einde van die vakantie als ik weer mag beginnen op m'n werkplekje zal je zien dat de voorspellingen laten zien dat het warm en zonnig gaat worden. Neeh die dagen voorafgaande aan mijn vakantie zou ik eigenlijk niet moeten hebben. Ik ben veel te veel bezig met de toekomst. Plannen maken en voorpret van alles wat we gaan doen, om vervolgens negatief te gaan denken dat het geen fijn weer gaat worden. Neeh dat zijn niet de leukste dagen.

Gelukkig zijn het er na vandaag nog maar 3. En dan heerlijk een paar weken geen werk, geen stress, geen verplichtingen. Gewoon ontspannen en genieten van alles wat er kan gaan gebeuren. Genieten van alle mooie dingen die gepland staan. Nog maar 3 dagen nadenken over het feit dat het nog maar 3 dagen duurt...

Ik wens jullie allemaal een fijne vakantie!!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...