Wat is dat toch elke keer nadat de klok verzet is geworden? Ik word er knettergek van. De dag na het verzetten, nergens last van. De dag(en) daarna? Man ik ben niet te genieten. Mijn lijf wil niet, mijn gedachten willen niet. Er komt gewoon helemaal niets uit mijn handen. Ik ben er zo klaar mee. Maar of dan het afschaffen zoals gaat gebeuren de oplossing is? Geen idee. Heb geen idee hoe mijn lijf dan gaat reageren. We gaan het allemaal meemaken.
Wat ik wel heel frappant vind is dat de natuur ook direct reageert, tenminste dat is voor mijn gevoel. De klok gaat terug en de natuur denkt, ik ook. Direct de temperatuur naar beneden. De wind erbij, waterig zonnetje. We gaan naar de winter. De blaadjes gaan nog harder vallen, en de dagen worden weer korter voorzien van licht. We kruipen heerlijk op de bank, genieten van de warmte van onze huizen. Zijn direct ook minder snel uit bed te branden. Want daar is het warm immers, en buiten het bed is het koud. Buiten waait vanaf nu alleen nog maar een koude oosten of noorden wind. Warme lucht vindt je alleen nog maar in het zuiden... Brrrr zeggende meeste het wordt winter.
En dan heb ik het nog niet gehad over de regen die nu weer gat vallen. Die er weer voor gaat zorgen dat mensen zeggen dat er teveel is gevallen, dat het tekort nu wel is aangevuld. Over die regen wil ik het ook niet hebben. Ik wil het wel hebben over die regen die je in deze periode heerlijk helpt slapen. Want die is zo heerlijk... AL hoe wel ik iemand ken die het daar absoluut niet mee eens is.
De winter komt er aan zeggen de mensen. Ik zeg liever, we hebben eerst nog de herfst. Wind, regen, paddenstoelen en andere mooie natuur fenomenen die je nu ziet. De herfst is er. En die winter? Ach die komt nog wel... Maar nu is het herfst. O ja herfst, een uur terug. Heb ik daar nu zoveel zin aan? Lichaam wat slecht reageert, koppie dat weer een paar dagen niet mee wil... Die herfst.
Ja ik heb er best wel zin aan. Want tijdens dit typen straalt de zon me tegemoet. Zie ik buien voorbij drijven en word ik blij van de combinatie van regen en zon. Immers zien we dan weer zo'n mooi natuurverschijnsel. Die regenboog met kleuren. Die boog vol herinneringen. Die boog die ons altijd even stil maakt en een glimlach geeft als we er naar kijken. Ja ik heb toch wel zin aan die herfst.
En de tijd dan? Ik hoor het je gewoon denken. Ach die neem ik wel voor lief. Die korte periode van ellendig voelen weegt niet op tegen alle mooie dingen die ik weer mag gaan meemaken in deze periode. Dus vergeet die tijd maar. Hij is te kort om over na te denken. We moeten genieten van alle mooie dingen die ons nu gegeven worden. Helaas gaat dit gepaard met af en toe een beetje ellende, nu ja daar kunnen we overheen toch?
Buiten schijnt momenteel de zon, dreigt op de horizon een bui dichterbij te komen. Klinkt binnen een mooi stukje muziek (Serenade van Pachelbel by Michael Maxwell), en ik? Ik geniet van alle mooie dingen en ga na het plaatsen van deze blog even heerlijk genieten tijdens de lunch. Ik wens jullie het zelfde toe tijdens het luisteren van het muziekstuk.
Reacties
Een reactie posten