Doorgaan naar hoofdcontent

Puzzelen? Kan ik niet allen

Toen ik mijn afscheidsbrief  gepost had, had ik geen idee wat de impact zou zijn op de mensen om mij heen. Ik was bang dat het verkeerd zou vallen, maar ik heb niet die indruk. Ik heb meer de indruk dat het wel werd begrepen. Maar nu een paar blogs verder snap ik mijzelf in ieder geval niet meer. Het is druk, moeilijk en onbegrijp- en herkenbaar wat er nu in mijn hoofd zit. Ik slaap slecht, voel me slecht. Heb negatieve gedachten, denk vaak aan de toekomst maar zie dit vervolgens somber in. Wat ik al schreef, ik snap het niet meer.

Ik vergelijk mijzelf momenteel maar met de puzzel die ik maak. In het begin gaat het heel snel. Je vindt gemakkelijk alle hoek stukjes, en de stukjes met de enige kleur in de zwart/wit puzzel zijn ook gauw gevonden. Maar dan... Alle andere stukjes lijken zoveel op elkaar dat het heel erg langzaam gaat met het afmaken van de puzzel. Je legt deze even weg voor een paar dagen, om vervolgens weer vol goede moed verder te gaan, maar al na een paar stukjes ben je er weer zat van. Wat die stukjes? Ze lijken veel teveel op elkaar. Dus maar wegleggen, om de puzzel vervolgens voor lange tijd links te laten liggen. Op het moment dat je weer pakt moet je eerst alles schoonmaken van de stofdeeltjes om vervolgens te constateren dat het samen puzzelen makkelijker is.

Ondertussen dat ik dit schrijf, is de puzzel nog geen spat verder afgekomen. Heb ik al 1 album geluisterd van Stef Bos en ben ik nog verder met mezelf in de knoei gekomen. Ben ik geraakt door de woorden die hij zingt, weet ik echt niet meer waar ik het allemaal moet zoeken. Vind ik mijzelf behoorlijk warrig en weet ik niet meer wat ik allemaal op zal schrijven. En is dit geen blog meer die ik in één keer heb geschreven. Ben dus echt gewoon een beetje in de warrie. En zoals zo vaak, kan ik wel een ander helpen maar heb ik moeite om mijzelf te helpen.

Gelukkig heb ik een lieve vrouw, moeilijke kinderen en heel erg lieve vrienden die me hier wel weer bovenop gaan helpen. Zal wel even een paar dagen duren denk ik. Maar ik zal het weer overwinnen, zal weer een warm welkom gaan zijn voor iedereen die mijn hulp wil, of vraagt. Zal de puzzel afmaken die al weken on afgemaakt onder bank ligt, en ondertussen al afgestoft. We moeten de stukjes vinden die passen en kunnen dat beter samen doen, dan dat ik dit alleen moet doen.

Hoe? Zie de liedstekst van één van de beluisterde nummers:

Ik kan bergen verzetten
Kan grenzen verleggen
Kan de tijd laten stilstaan verliezen en doorgaan
Ik kan de liefde verklaren
Kan de hemel beloven
En ik kan tegen de stroming in de toekomst geloven
Maar ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen

Ik kan de sterren laten vallen
Kan het water laten branden
En ik kan stap voor stap de wereld veranderen
Maar ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen

En ik kan het donker verlichten
kan jouw leiden door de nacht
En ik kan mijzelf overwinnen
Beter worden dan ik dacht
Ik kan de zwaarte van jouw schouders laten vallen
En tegen de verdrukking in
Dwars door alles heen
De hemel op aarde laten zien
En ik kan de tijd laten stilstaan kan verliezen en doorgaan
Met vallen en opstaan
Van voorafaan beginnen
De sterren van de hemel zingen
Het water laten branden
De wereld veranderen
Maar ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen
Ik kan het niet alleen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...
Een reactie posten
Meer lezen

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Niet zien, toch geloven

Toen ik vanmiddag aan het wandelen was, luisterde ik weer naar één van mijn favoriete podcasts. Dat is "Scheppingsdrift" Hierin ging het over de wetenschap en het geloof. Een fantastische combinatie. In deze discussie kwam ook de ongelovige Thomas voorbij, en daaraan gekoppeld "Zalig zij die niet zien, maar toch geloven" Dit greep mij op deze witte donderdag. De donderdag van "The Passion" , de donderdag van het laatste avondmaal. Terwijl in een heleboel plaatsen de kerken leeglopen, is in deze periode een verbondenheid. Is "The Passion" iets wat velen van ons samenbrengt. Genieten we schouder aan schouder van de muziek die klinkt, van het verhaal van Jezus in een moderne jas. Kunnen we ons verwonderen over hoe actueel sommige onderdelen van dit verhaal eigenlijk nog steeds zijn. Dat vind ik dan weer bijzonder. Wat dan is er dus toch iets wat ons allemaal samen brengt zonder dat we daar zelf echte invloed op hebben. Herkenbaar vind ik eigenlijk d...
Een reactie posten
Meer lezen