Doorgaan naar hoofdcontent

Luisteren!!

Ik had jullie een column uit de oude doos beloofd, wel nu hier onder volgt er eentje. En eigenlijk heb ik dat gisteren ook weer gedaan geloof ik.

Pay day. Man man wat een dag. Druk omdat mensen niet op het hun verwachte tijdstip hun geld hebben ontvangen. Druk omdat mensen maar niet willen begrijpen dat de Belastingdienst nog steeds niet weet hoeveel hypotheek rente u betaald. Druk druk druk.
Ik moet de laatste tijd regelmatig denken aan de volgende uitspraak: “het is velen gegeven om te luisteren, maar het is weinigen gegeven om te verstaan.” Of dit nu komt door het soort telefoongesprekken die ik momenteel krijg tijdens het werk, of dat het komt door mijn omgeving ik weet het niet. Maar ik leg de laatste tijd meerdere keren in één gesprek hetzelfde uit. En na drie keer hetzelfde te hebben gezegd valt dan het kwartje, o nee de twintig cent tegenwoordig. Ook in de christelijke gemeenschap, en dat bedoel ik in de breedste zin van de woorden, geldt deze uitspraak. 

Want de grote discussie onderwerpen hebben alles te maken met luisteren en verstaan. Kijk maar naar de onderwerpen waarover de verschillende geloven in ons landje verschillen over de Bijbel. Men wordt boos op elkaar als er teksten over en weer anders worden geïnterpreteerd. Terwijl ze alle dezelfde Jezus aanbidden, die hen allen de opdracht heeft gegeven (vrij opgeschreven): “Gaat heen en doop alle volken in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.” Velen luisteren naar de stem van de Goede Herder, maar er weinigen die Zijn stem verstaan.
Door alle rampen en zo die de wereld momenteel overkomen krijg ik steeds meer het idee dat het nooit lang meer kan duren voordat deze wereld gaat worden vervangen.  Ik baseer mij dan op hetgeen Jezus tegen ons zegt in Mattheüs 18 en ook op de boeken uit de serie: De laatste Bazuin. Maar eigenlijk wil ik helemaal nog niet dat het zover is. 

Ik wil nog van alles meemaken en heb net zoals velen van jullie nog zovele plannen. Maar wees nu eens eerlijk, we hebben een land in de wereld wat gebukt gaat onder een radioactieve straling. Hierdoor is het op bepaalde plaatsen voor mensen al niet meer vertrouwd om water uit de kraan te drinken. In het Midden-Oosten komen er steeds meer landen waar de bevolking niet langer verder wil met hun leider(s) en gaan de straat op. De leider(s) reageren door middel van het hardhandig neerslaan van deze opstanden, waardoor er vele onschuldige slachtoffers vallen. De medische wetenschap is zover dat je op bijna alle leeftijden een kind kunt krijgen, het is alleen nog afwachten op het moment dat wereldkundig gemaakt gaat worden dat er een mens gekopieerd is. Het enige waar wij nog niet zeker over zijn, is of we alle stammen al hebben ontdekt. En ja zolang dat nog onduidelijk is, lezen we dat het nog geen tijd is.

“Het is velen gegeven om te luisteren, maar het is weinigen gegeven om te verstaan.”  Dit geeft mij nu een bijna het idee dat ik nog beter moet luisteren naar alles wat er om mij heen gebeurd. En dat ik niet zomaar verder kan gaan, zonder eerst heel goed te hebben geluisterd.

Wanneer begin jij met luisteren? 

Populaire posts van deze blog

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Nieuwe hoop!

De afgelopen maanden waren rare maanden, druk, verwarrend en veel eisend. De operatie, de breuk, het ongeluk. De pijn in de rug. Allemaal dingen waar we aan het begin van het jaar geen rekening hadden gehouden. Dingen die, behalve de operatie, onverwachts kwamen. Die ad-hoc vroegen om een oplossing en die gelukkig allemaal wel goed opgepakt zijn, maar toch. Het vreet aan je, het doet wat met je en je hebt er last van. En juist dat laatste dat werkt zich dan op momenten dat je er helemaal niet op rekent. Meestal zijn het kleine dingen die de emmer doen overlopen, maar soms...
Gelukkig heb ik net op tijd de kraan gedicht, maar het scheelde niet veel of de emmer stoomde keihard over. En deze keer was het niet iets kleins. Maar iets geks. Iets waar je geen rekening mee houdt, maar wat gebeurd in het leven. Wat het is laat ik in het midden, want ik heb geen toestemming gevraagd of ik het mocht gebruiken in mijn blog. Laten we het er op houden dat het echt vervelend is, en dat je er knap la…

Samen zijn we sterk

Wat moet je doen als je verdrietig bent En pijn en eenzaamheid kent? Huilen en in een hoekje kruipen? Ergens heel stil, ver weg het donker in sluipen?
Wat moet je doen als je oud bent? De wereld om je heen je niet meer kent. Vrienden, familie hebt verloren Er niemand meer is om je te storen?
Wat doe je als je jong en onbevangen bent Vrees en schaamte zijn je onbekend Dan denk je niet aan morgen Leef je vandaag heerlijk zonder morgen
Maar als pijn, verdriet en eenzaamheid Vervangen worden door liefde en aandacht Komt terug alle sterke levenskracht En is daar terug alle oude strijd
Dan kunnen we samen het leven door Vinden we wegen en een heel nieuw spoor Alleen maar door het luisterende oor En de stille kracht, Van iemand die samen met je huilt En samen met je lacht!
Dan maakt het niet meer uit jong of oud te zijn Eenzaam, verdrietig of in pijn. Dan zijn er krachten aan het werk Voor allen, want samen zijn we sterk