Doorgaan naar hoofdcontent

Luisteren!!

Ik had jullie een column uit de oude doos beloofd, wel nu hier onder volgt er eentje. En eigenlijk heb ik dat gisteren ook weer gedaan geloof ik.

Pay day. Man man wat een dag. Druk omdat mensen niet op het hun verwachte tijdstip hun geld hebben ontvangen. Druk omdat mensen maar niet willen begrijpen dat de Belastingdienst nog steeds niet weet hoeveel hypotheek rente u betaald. Druk druk druk.
Ik moet de laatste tijd regelmatig denken aan de volgende uitspraak: “het is velen gegeven om te luisteren, maar het is weinigen gegeven om te verstaan.” Of dit nu komt door het soort telefoongesprekken die ik momenteel krijg tijdens het werk, of dat het komt door mijn omgeving ik weet het niet. Maar ik leg de laatste tijd meerdere keren in één gesprek hetzelfde uit. En na drie keer hetzelfde te hebben gezegd valt dan het kwartje, o nee de twintig cent tegenwoordig. Ook in de christelijke gemeenschap, en dat bedoel ik in de breedste zin van de woorden, geldt deze uitspraak. 

Want de grote discussie onderwerpen hebben alles te maken met luisteren en verstaan. Kijk maar naar de onderwerpen waarover de verschillende geloven in ons landje verschillen over de Bijbel. Men wordt boos op elkaar als er teksten over en weer anders worden geïnterpreteerd. Terwijl ze alle dezelfde Jezus aanbidden, die hen allen de opdracht heeft gegeven (vrij opgeschreven): “Gaat heen en doop alle volken in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.” Velen luisteren naar de stem van de Goede Herder, maar er weinigen die Zijn stem verstaan.
Door alle rampen en zo die de wereld momenteel overkomen krijg ik steeds meer het idee dat het nooit lang meer kan duren voordat deze wereld gaat worden vervangen.  Ik baseer mij dan op hetgeen Jezus tegen ons zegt in Mattheüs 18 en ook op de boeken uit de serie: De laatste Bazuin. Maar eigenlijk wil ik helemaal nog niet dat het zover is. 

Ik wil nog van alles meemaken en heb net zoals velen van jullie nog zovele plannen. Maar wees nu eens eerlijk, we hebben een land in de wereld wat gebukt gaat onder een radioactieve straling. Hierdoor is het op bepaalde plaatsen voor mensen al niet meer vertrouwd om water uit de kraan te drinken. In het Midden-Oosten komen er steeds meer landen waar de bevolking niet langer verder wil met hun leider(s) en gaan de straat op. De leider(s) reageren door middel van het hardhandig neerslaan van deze opstanden, waardoor er vele onschuldige slachtoffers vallen. De medische wetenschap is zover dat je op bijna alle leeftijden een kind kunt krijgen, het is alleen nog afwachten op het moment dat wereldkundig gemaakt gaat worden dat er een mens gekopieerd is. Het enige waar wij nog niet zeker over zijn, is of we alle stammen al hebben ontdekt. En ja zolang dat nog onduidelijk is, lezen we dat het nog geen tijd is.

“Het is velen gegeven om te luisteren, maar het is weinigen gegeven om te verstaan.”  Dit geeft mij nu een bijna het idee dat ik nog beter moet luisteren naar alles wat er om mij heen gebeurd. En dat ik niet zomaar verder kan gaan, zonder eerst heel goed te hebben geluisterd.

Wanneer begin jij met luisteren? 

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...

Verlichting

Ken je dat gevoel dat de verlichting van andere auto's altijd verkeerd staat? Gistermorgen in mijn reis naar het verre kantoor, ik heb er immers twee, leek het alsof ze allemaal in mijn gezicht schenen. Man wat zijn die lampen fel. En die halogeen lampen helemaal. Gelukkig zijn er her en der hoge middenbermen of bomen waardoor je er iets minder last van hebt. Maar het was in deze rit dat ik de mij inhalende auto's vergeleek met mijn gedachten stroom, maar ook met mijn leven. En dan met name mijn positie in de maatschappij. Hoe dat kwam? Wel ik houd mij 's morgens keurig aan de geldende snelheid, helemaal omdat ik toch last heb van die eerder genoemde lampen. Met de auto op cruise control heb ik één ding minder om mee bezig te zijn, en kan ik gewoon door. Maar goed ik dwaal af, ik rijd dus met een constante snelheid en word telkens ingehaald. En bijna constante stroom van auto's die mij voorbij schiet. Sommige van hen zie ik een aantal minuten later weer voor mij opduike...