Wat moet ik schrijven? Waarover moet ik schrijven? Het vaste dilemma als ik weer tegen een blog aanzit? Want het is weer een nieuwe maand en tot op heden is het telkens zo geweest dat ik aan het begin van de maand en bijna aan het einde, uitzonderingen daar gelaten, een blog schreef. Meestal had ik ook wel een onderwerp waarover ik wilde schrijven, echter nu een keertje echt niet. Misschien komt het wel omdat ik niet meer op de fiets zit, waardoor ik minder inspiratie heb. Misschien ook niet. Wat ik wel merk is dat nu ik minder fiets de drang om de fiets uit te schuur te halen ook minder is. Ik kan mijn drive om bij mooi weer de fiets uit de schuur te halen niet echt vinden. Ook die is weg. Ik denk echter dat deze best weer terug komt als ik gewoon weer ga fietsten. Hoe vaker ik namelijk op de fiets zit, hoe leuker het is, en hoe meer zin ik krijg om bij mooi weer te gaan fietsen. Want dat ik wel de andere kant, ik ben een mooi weer fietser. Als het miezert en waait dan krijg je mij niet op de fiets. Wel in de auto maar dat is geen fiets. Als het grijs is maar droog en weinig wind, dan wil ik ook nog wel fietsen. Maar dat andere? Neeh, niets voor mij.
Nu ik toch aan het typen ben, en schrijf over inspiratie... Ik ben wel van de muziek om me heen als ik aan het werk ben. Het liefste luister ik naar klassieke muziek. Op de een op andere manier brengt dat een hele boel rust. Deze rust ervaar ik het meeste als ik thuis aan het werk ben. Op kantoor kan ik het beste maar gewoon luisteren naar een zender die alles door elkaar heen speelt, want dan is het toch maar achtergrond. Echter was ik van de week zo ook aan het werk toen ik opeens in een speellijst het nummer MIA van Gorky hoorde. Ik heb nadat het nummer was afgelopen mijn koptelefoon opgezet en heb het nummer nog een paar maal geluisterd en op facebook gezet. Ik werd hierdoor zo geraakt. Deze tekst slaat zo op mij, ik wil zo graag zo in het leven staan. Het is niet veel tekst, meer instrumentale muziek, maar wat er gezongen wordt sta ik helemaal achter. Ik heb geen idee of jullie het nummer en en of geluisterd hebben nadat ik deze had gedeeld, maar hier volgt het nummer: https://www.youtube.com/watch?v=YdskK0FdACQ
Het gekke is echter dat wanneer ik op de fiets zit ik juist geen muziek op mijn oren met hebben. Ik kan dan het beste zelf zingen wat er in mij op komt en dan het liefste ook nog in mijn hoofd. Daar heb ik al eens over geschreven, maar zo werkt het echt. Juist door dit zingen creëer ik een cocon voor mijzelf. In deze cocon zie ik wat er om me heen gebeurd en kan ik ook wel reageren, maar kom ik zo tot rust. Niet altijd lukt het om op deze manier te gaan fietsen, wanneer het niet lukt dan fietst het moeilijker. Bij thuiskomst is dan het eerste waar ik iets mee wil doen muziek. Muziek...
Muziek het zegt veel, als niet alles over onze stemming. Over hoe we in het leven staan en over hoe we met dingen om gaan. Bloemen kleuren je leven, maar ik zou bijna durven zeggen muziek vormt je leven. Ik luister nog heerlijk verder naar de muziek die nu speelt. Geniet ervan, en bedenk me dat ik nu een blog heb geschreven. De titel? Die heb je al gelezen, maar die luid: Muzikale vorming?!
Nu ik toch aan het typen ben, en schrijf over inspiratie... Ik ben wel van de muziek om me heen als ik aan het werk ben. Het liefste luister ik naar klassieke muziek. Op de een op andere manier brengt dat een hele boel rust. Deze rust ervaar ik het meeste als ik thuis aan het werk ben. Op kantoor kan ik het beste maar gewoon luisteren naar een zender die alles door elkaar heen speelt, want dan is het toch maar achtergrond. Echter was ik van de week zo ook aan het werk toen ik opeens in een speellijst het nummer MIA van Gorky hoorde. Ik heb nadat het nummer was afgelopen mijn koptelefoon opgezet en heb het nummer nog een paar maal geluisterd en op facebook gezet. Ik werd hierdoor zo geraakt. Deze tekst slaat zo op mij, ik wil zo graag zo in het leven staan. Het is niet veel tekst, meer instrumentale muziek, maar wat er gezongen wordt sta ik helemaal achter. Ik heb geen idee of jullie het nummer en en of geluisterd hebben nadat ik deze had gedeeld, maar hier volgt het nummer: https://www.youtube.com/watch?v=YdskK0FdACQ
Het gekke is echter dat wanneer ik op de fiets zit ik juist geen muziek op mijn oren met hebben. Ik kan dan het beste zelf zingen wat er in mij op komt en dan het liefste ook nog in mijn hoofd. Daar heb ik al eens over geschreven, maar zo werkt het echt. Juist door dit zingen creëer ik een cocon voor mijzelf. In deze cocon zie ik wat er om me heen gebeurd en kan ik ook wel reageren, maar kom ik zo tot rust. Niet altijd lukt het om op deze manier te gaan fietsen, wanneer het niet lukt dan fietst het moeilijker. Bij thuiskomst is dan het eerste waar ik iets mee wil doen muziek. Muziek...
Muziek het zegt veel, als niet alles over onze stemming. Over hoe we in het leven staan en over hoe we met dingen om gaan. Bloemen kleuren je leven, maar ik zou bijna durven zeggen muziek vormt je leven. Ik luister nog heerlijk verder naar de muziek die nu speelt. Geniet ervan, en bedenk me dat ik nu een blog heb geschreven. De titel? Die heb je al gelezen, maar die luid: Muzikale vorming?!