Doorgaan naar hoofdcontent

Vragen! En antwoorden?

Weet je ik sta aan de vooravond van mijn 40e levensjaar, en als de meeste van jullie dit lezen ben ik er reeds aan begonnen en met dat ik dit bedenk denk ik, wat is er toch veel gebeurd in het afgelopen jaar. En heb ik er zelf enige invloed op gehad? Neeh volgens mij niet!! Heeft het me wind eieren gelegd? Volgens mij ook niet! Dus ik klaag niet. Waar ik me wel over verbaas is de manier waarop er door de mensen om mij heen allemaal wordt geklaagd. Het werk is niet  goed, de collega's deugen niet, de kinderen zijn te druk, de buitenlanders deugen niet, we krijgen teveel vluchtelingen...blah blah blah blah En hoe denk jij? En hoe over jezelf? Dat zijn moeilijke vragen hé? Dan moet je opeens bij jezelf beginnen. En als je dat nu doet? Wat komt er dan uit? Ben je tevreden over jezelf? Of de manier waarop je in het leven staat? Ben je van mening dat de mensen je mogen? Of ben je ook zo'n zeur? Zo'n klager? Die vindt dat de wereld om hem draait? En het niet kan verkroppen als de wereld doordraait zonder dat er op hem of haar wordt gewacht? Ik hoop het niet...

Mocht het nu zo zijn dat ik iets roep waar je niet tegen kunt, dan moet je me aanspreken. Dan moet je op staan en zeggen, heey jij je doet me te kort. Je weet niet waar je het over hebt!! Want dan kom je op voor je eigen rechten! Als je denkt hij heeft gelijk en ik moet er wat aan doen, dan moet je dat niet denken dan moet je dat gewoon doen! Ik denk dat je daar namelijk beter van wordt. Ik ben er van overtuigd dat je daar dan beter uitkomt dan te blijven zitten op je stoel, of in je huis, of waar dan ook. Want als je wacht tot ze naar jou komen, dan is de kans groot dat je een ons weegt en dat er dan zelfs nog niemand is geweest.

Ik ben mij er van bewust dat ik nu dingen heb geschreven die ik zelf niet waar kan maken. Ik hoop dat er onder de lezer zijn die mij hierop aan durven spreken want daar word ik beter van. Ik pak deze kans om te schrijven omdat ik er plezier aan heb, omdat ik denk dat het goed voor me is. Ik schrijf omdat ik wil blijven, omdat ikm e wil laten horen en feedback wil over de datgene wat mij bezig houdt. Ik schrijf omdat ik denk dat er mensen zijn die er plezier aan beleven hoe ik in elkaar steek. Mesnen die meewarig hun hoofd schudden als ze weer een stuk voorbij zien komen, vol van taalvouten en onwaarheden, of onduidelijkheden. Die een glimlach krijgen van de dingen die ze zien gebeuren en mee hebben gemaakt. Ik word gelukkig en ben tevreden als ik denk aan de dingen die gebeuren als mensen mijn blog/columns lezen, die in de gaten hebben wat ik doe en bedoel.

En zo ben ik alweer aan het einde van deze blogg. Heb ik een heleboel vragen opgeworpen en weer weinig antwoorden gegeven. Maar toch ook weer een beetje van mezelf laten zien. En is er weer een glimlach verschenen op mijn gezicht, denkend aan de woorden die ik heb geschreven. Bedankt en geef antwoord  aan jezelf op de vragen die zijn gesteld.

Populaire posts van deze blog

Leerproces: blij en trots zijn

Sinds ik weet dat mijn zusje haar droom achterna aan het jagen is, en dat doet ze wat mij betreft zeer verdienstelijk, was ik eerst een beetje verbolgen. De reden ligt voor de hand, ik wil immers graag het alleen recht hebben. Maar ja dat kan niet ben ik in de loop der jaren achtergekomen, dus heb ik het heel gauw laten varen toen het in mijn gedachten kwam. En ik ben gaan lezen... En leuk dat het is!! Geweldig! Ik zou nu graag willen dat ze er veel eerder aan begonnen was, maar ja achteraf... Precies.

Afgelopen zaterdag waren we even bij hen omdat hun oudste dochter jarig was en toen hebben we eindelijk weer eens een beetje bijgeklept. Heel gezellig, en heel warm om toch een gezamenlijk iets te hebben. Iets waar je samen over kunt bomen zonder dat een verplichting is. Dit voelt dan zo vertrouwd, en dat maakt je blij. Ik was en dan ook zeer verheugd toen ik haar laatste blog las over de broer en zus liefde die dieper zit dan dat broer en zus zelf weten.
Bedankt zusje, ik heb hem echt …

te open? of gewoon eerlijk?

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik eigenlijk wel iets anders wil maar ik weet niet wat. Daarnaast heb ik ook besloten dat het werk wat ik wil gaan doen, niet minder geld mag opleveren dan ik heb aan het einde van 7% loonsverhoging die we gaan krijgen. En ik ben er nog niet uit wat ik nu precies wil. Wat wil ik voor mijzelf? Wil ik weer voor een baas? Wil ik in opdracht werken? Wil ik mijn hobby fotograferen te gelde maken? Wil ik verder met het schrijven wat ik doe? Of wil ik dit combineren met de foto’s? Of wil ik nog iets heel anders?
Ik weet het allemaal niet. Het speelt vaak door mijn hoofd, maar daar blijft het bij. Of eigenlijk ook niet, want ik word er onrustig door. Ben mijzelf niet als ik hiermee bezig geweest ben.
Knorrig, gepikeerd, onrustig, druk en vul het rijtje maar verder aan. En dat is weer vervelend voor de rest… Tja en loslaten kan ik het ook nog niet.
Het allergrootste probleem om niet door te zetten is het feit dat ik voor mijn doen een best hoog salaris heb, en …

Ziek

Een week voorbij
Jij zorgt voor mij?
Ja lieverd ik zal om je denken
Je mijn liefde schenken

Een maand voorbij
Zorg je nog steeds voor mij?
Ja lieverd je maakt me nog steeds blij,
Daarom ben ik ook nog steeds dichtbij

Een jaar voorbij
Ben je nog steeds bij mij?
Ja lieverd weet je dat niet meer?

Ben je nu alles vergeten?
Weet je niet meer hoe wij heten?
Weet je niet meer wie we zijn?
Oh wat doet deze ziekte pijn

Maar die arm
Die lach, van iedere dag
Die geeft me zoveel vreugde
Dat doet me zoveel goed
Daardoor ga ik door,
Elke dag met nieuwe moed.