Doorgaan naar hoofdcontent

Zoals ik ben

al mijn zorgen, angsten, pijn en verdriet
het gaat er om dat niet iedereen ze ziet
als ik ze je niet vertel bestaan ze niet

ach hoe goed je mij ook kent
en hoe dikwijls je mij ook hebt verwent
stil zijn? waarom?
stil zijn vind ik maar heel dom

maar straks zal ik vast zeggen
en hoef jij het me niet uit te leggen
dat het dom en onverstandig was

nu schrijf en denk ik dit
terwijl ik buiten zit
en overdenk hoe het straks zal zijn
vind ik het daar ook wel fijn?

of ben ik nog eenzaam, angstig en verwart
en krop ik alles op in mijn pijnlijk hart
en stap ik liever terug in het zwarte gat?

alles het zo zou gaan
dan zou ik niet meer willen bestaan
dan wilde ik hier heel erg gauw vandaan

gelukkig is er één die anders besloot
en mij optrok uit de goot
die mij liefde en vertrouwen bood

nu kan ik rustig slapen gaan
wetend dat de HEER om mij heen zal staan
en mij beschermen zal
indien ik opnieuw in oude dingen verval 


Bovenstaande is zoals ik ben, zoals ik wil zijn. Ik hoop dat je mij herkent als je het leest, maar ook dat je jezelf er in kunt herkennen. Niet alles zal je aanspreken denk ik, maar misschien vergis ik mij, maar haal eruit waarvan je denkt dat het je helpt.

Populaire posts van deze blog

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Niet zien, toch geloven

Toen ik vanmiddag aan het wandelen was, luisterde ik weer naar één van mijn favoriete podcasts. Dat is "Scheppingsdrift" Hierin ging het over de wetenschap en het geloof. Een fantastische combinatie. In deze discussie kwam ook de ongelovige Thomas voorbij, en daaraan gekoppeld "Zalig zij die niet zien, maar toch geloven" Dit greep mij op deze witte donderdag. De donderdag van "The Passion" , de donderdag van het laatste avondmaal. Terwijl in een heleboel plaatsen de kerken leeglopen, is in deze periode een verbondenheid. Is "The Passion" iets wat velen van ons samenbrengt. Genieten we schouder aan schouder van de muziek die klinkt, van het verhaal van Jezus in een moderne jas. Kunnen we ons verwonderen over hoe actueel sommige onderdelen van dit verhaal eigenlijk nog steeds zijn. Dat vind ik dan weer bijzonder. Wat dan is er dus toch iets wat ons allemaal samen brengt zonder dat we daar zelf echte invloed op hebben. Herkenbaar vind ik eigenlijk d...