Doorgaan naar hoofdcontent

Zoals ik ben

al mijn zorgen, angsten, pijn en verdriet
het gaat er om dat niet iedereen ze ziet
als ik ze je niet vertel bestaan ze niet

 ach hoe goed je mij ook kent
en hoe dikwijls je mij ook hebt verwent
stil zijn? waarom?
stil zijn vind ik maar heel dom

 maar straks zal ik vast zeggen
en hoef jij het me niet uit te leggen
dat het dom en onverstandig was

 nu schrijf en denk ik dit
terwijl ik buiten zit
en overdenk hoe het straks zal zijn
vind ik het daar ook wel fijn?

 of ben ik nog eenzaam, angstig en verwart
en krop ik alles op in mijn pijnlijk hart
en stap ik liever terug in het zwarte gat?

 alles het zo zou gaan
dan zou ik niet meer willen bestaan
dan wilde ik hier heel erg gauw vandaan

 gelukkig is er één die anders besloot
en mij optrok uit de goot
die mij liefde en vertrouwen bood

 nu kan ik rustig slapen gaan
wetend dat de HEER om mij heen zal staan
en mij beschermen zal
indien ik opnieuw in oude dingen verval 


Bovenstaande is zoals ik ben, zoals ik wil zijn. Ik hoop dat je mij herkent als je het leest, maar ook dat je jezelf er in kunt herkennen. Niet alles zal je aanspreken denk ik, maar misschien vergis ik mij, maar haal eruit waarvan je denkt dat het je helpt.

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...
Een reactie posten
Meer lezen

Glück Auf

Wat ik heel vervelend vind aan mijn lijf is dat tegenwoordig geen idee meer heb wat ik wel en wat ik niet aan kan. Op de momenten dat ik denk dat het wel lekker gaat, blijkt mijn lijf opeens heel erg veel moeite te hebben gehad. Maar op de momenten dat ik het heel erg moeilijk had, dacht ik, blijkt achteraf dat mijn lijf vond dat het wel mee viel. Ik snap er helemaal niets meer van. En het gekke wil dat het ook doorwerkt. Want als ik denk dat het wel lekker gaat met bijvoorbeeld werk, dan is het bagger. Ik heb geen idee wat dat allemaal is. Hebben jullie dat ook? Of is dat heel persoonlijk. Ik ken dit gevoel in het schrijven ook heel erg. Ik merk dat ik veel vaker dingen wil delen, maar vervolgens weet ik geen onderwerp en vliegt mij niets aan. Daarmee denk ik dan weer, nou misschien is het tijd om te stoppen want er komt toch niets meer. Kom dan telkens in zo'n negatieve spiraal. Ik haat dat, want dan gaan dingen verder door ook helemaal niet lekker, en dat werkt ook in huis door....
Een reactie posten
Meer lezen