HIJ gelooft in mij!

Het is zo raar...Ik zit aan de achterkant van onze kamer en heb nergens zin. Kijk af en toe naar m’n spiegelbeeld in het raam, en schaam me voor me mezelf. Terwijl ik aan de andere kant luisterend en kijkend naar een concert in de Arena van Andre Hazes, bedenk dat ik het nog helemaal niet zo slecht doe. Maar hij raakt me wel weer. Hij mocht dan veel drinken en ook zijn drank nodig hebben gehad, maar zingen kon hij wel. Hij was doof, maar zong! Zong over alles wat er in het leven gebeurde, en stond te gebeuren. Zong over zijn eigen leven. Ik heb er echter geen idee van of hij dit deed om het van zich af te zetten, of om zijn luisteraars te laten weten dat het niet allemaal gaat zoals jezelf wilt. En heel eerlijk vind ik dat ook helemaal niet belangrijk. Want heb mezelf namelijk net ook maar weer een glas met alcohol ingeschonken, en bedacht dat de muziek grappig is, maar dat er maar een paar liedjes zijn die me raken.

Hazes is alleen maar de aanleiding geweest van dit schrijven. Want wat hij misschien deed met zijn zingen doe ik met m’n schrijven en dichten, zoeken naar een manier om je problemen / ergernissen van je af te zetten. Jij doet dat misschien op een andere manier, doet dat misschien door bidden. Niets mis mee, maar ik doe het zo. Want ik word me bewust van de dingen om me heen als ik schrijf en dichten. Luister opeens veel meer naar wat er om me heen gebeurd. Zo zie nu dat onze logeer vogel bij de tralies van zijn kooi opvliegt. Als of hij wil zeggen, ik zal er eens voor zorgen dat de kooi omvat en ik de vrijheid tegemoet kan. Heb hem toch maar even toegesproken, dat dat niet de bedoeling kon zijn. Geen idee of hij het begrijpt, maar ik heb het gezegd... Maar problemen oplossen mag je op elke manier proberen die je voor handen hebt, als je aan het einde maar niet vergeet wie je heeft geholpen. Want je kunt het niet uit jezelf...

Ik denk dat ik nog maar even verder luister naar Hazes, en want ik ben alweer een stuk rustiger dan dat ik was voor dat ik begon met schrijven. Door zijn zingen heb ik ondertussen een gedicht af en deze column. Ik nodig je uit om uit te vissen wat jou uitlaatklep is als je problemen of ergernissen hebt. Als dat net zoiets is al dit, hoop ik dat je rust vind in het typen en luisteren. Als het iets heel anders is hoop ik dat je daar je rust in vindt, als je maar niet vergeet wie het was die het je deed beseffen.

Ik sluit af met een titel van Hazes die iets veranderd heb: "Want Hij gelooft in mij!!"