Doorgaan naar hoofdcontent

Zucht.....winter


Weet je ik ben helemaal klaar met deze winter. Dan sneeuwt het opeens weer, en daarna is het opeens weer 10 ºC, en de daarop volgende dag vriest het weer 5ºC. Ik ben er nogmaals helemaal klaar mee. Doe mij maar gewoon 15ºC nu zodat ik heerlijk op het fietsje naar de stad toe kan gaan, en ook weer terug kan komen. Heerlijk op m'n vrije dagen bezig kan zijn met de tuin op orde maken, en heerlijk kan genieten van de vogels om me heen. Wat zeg ik? Ik kan dan zelfs heerlijk op stap om de specht op te zoeken.
Ik vind dat geluid wat zij voortbrengen zo mooi. Vanmorgen ook weer; Sta je op het station, te kleumen omdat het weer koud was, de wereld in je op te nemen en te luisteren en klinkt het vanuit de verte http://www.ratata.nl/vogels/mp3/33-Kleine%20bonte%20specht.MP3 of soms de grote http://www.ratata.nl/vogels/mp3/31-Grote%20bonte%20specht.MP3 en laatst waren ze dichtbij te horen, en ik kijken en kijken, maar ja 's  morgensvroeg en zonlicht en kou, geen goeie combi voor mijn ogen dus niet gevonden. Ik ben vorig speciaal op zoek gegaan naar die vogels in het bos(je) bij ons in de buurt. Camera mee, en dan luisteren en lopen. Stilstaan en weer luisteren en dan kijken en proberen er een heel erg mooie foto van te maken. Wat een ervaring was dat zeg... Je bent vrij in de natuur bezig, niemand vindt het raar wat je dan doet, je wordt zelfs gevraagd of er iets speciaals is.
Ik heb mag je eerlijk weten er af toe zelfs de tijd genomen om mijn ogen op te slaan naar de hemel en in mijzelf en misschien wel hardop, ik weet het niet, de Schepper aller dingen te prijzen voor zoveel moois.

Maar vraag ik mij nu af, mag ik eigenlijk wel klaar zijn met iets wat mij gegeven wordt? Moet ik niet gewoon accepteren wat mij gegeven wordt? Natuurlijk ik mag wel bidden om de beker voorbij te laten gaan, dat deed Jezus ook, maar worden wij hiermee net zo gestraft? Ach ik denk dat je best mag klagen, maar je mag niet onze hemelse Vader schuldig verklaren aan deze winter. Want Hij zal er iets mee willen zeggen? Zal er ons iets mee willen laten zien, en helaas moet ik constateren dat ik als zijn kind nog niet heb gezien wat. Ik bedoel dat ik nu niet ben gaan zoeken naar mijn tikkende vriendjes, want dat is veel te koud...brrrr Of zou het zo zijn dat Hij ons wil laten zien dat wanneer Hij het tijd acht voor de lente het lente wordt, en dat niet wij als mensen bepalen wanneer het lente zou moeten worden? Dat zou natuurlijk ook heel best kunnen....Ik weet het niet. Ik weet wel dat het me nu veel te koud nog is...

En dan is het net Pasen geweest. Het feest van de Opstanding. Het feest van het nieuwe begin...De zon wordt warmer, de bomen gaan bloeien, narcissen en tulpen komen op. Krokusje bloeit in geel en paarse keur. Echt Pasen! En wat krijgen wij met Pasen? "witte" donderdag, stille koude zaterdag en op de Paasdag, wel zonlicht maar niet zo warm en uitnodigend als wel gehoopt. En dus zijn nog steeds helemaal klaar met de winter, die nog steeds voortduurt, maar waarin wel wel in de afgelopen dagen hebben mogen voelen en horen dat het Lente is geworden, en dat alles weer nieuw is. En dat de warmte van de liefde van de Vader ons omringt en dat door de opstanding uit de doden er nog steeds nieuw leven is. Als je hieraan denkt is de kou zou verdreven en wordt je warm van binnen en straal je deze warmte uit.

Ben er nog steeds niet minder klaar mee, met de winter die Hij ons geeft, maar heb het nu wel een betere plek gegeven. Dank Heer Jezus voor trouw oneindig groot, die me liefde, trouw en warmte bood!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vragen, vragen en nog eens vragen

Ik vraag me wel eens af, mag je als christen boos zijn op God? Of ben je altijd helemaal blij met Hem? Ik snap de mensen wel die zeggen dat God een macht is die je aanroept als het goed met je gaat, maar die ooit iets van zich laat horen als het slecht gaat. Natuurlijk weet ik wel dat het ons niet altijd voor de wind gaat, en dat er ook dingen gebeuren waar je sterker door moet worden. Maar soms... Soms denk ik dat het wel heel veel is wat we mee moeten maken. Dan denk ik, kan het nu niet gewoon zo zijn dat het blijft zoals het nu is. Moet het nu persé weer moeilijk. Het was goed zoals het was, en nu is het weer ellende. Nu gaan we weer bergafwaarts. Dus wat ik al schreef, ik snap mensen die op die momenten zeggen: Waar is God dan?  Ik vind het moeilijk om daar zo over te schrijven en zo open over te zijn in deze overdenkingen. Want niet iedereen zit te wachten op een preek over het christen zijn. Terwijl de lezers op het forum van Hattrick, die juist weer zeer interessant vinden. ...

Tijd

De tijd waar blijft deze. En wat doet het met je? Vanavond bij het eten lazen we een stukje over tijd. En waar er allemaal tijd voor is. Toen dacht ik, ja dat is het. Daar moet mijn nieuwste blog maar over gaan. Over tijd, of beter gezegd de tijd. Want in de afgelopen weken heeft ze stil gestaan, is ze langzaam gegaan, maar ook weer heel snel. Heeft zij ons het gevoel gegeven dat er al maanden voorbij zijn, terwijl we in de praktijk nog maar ruim drie weken verder zijn. De tijd heelt alle wonden, zeggen ze dan. Nou ik heb daarin heel veel last van een stollingsziekte. Want deze wonde gaat nog niet helen. Deze zal ook weer niet gaan etteren, maar omdat ze zo diep zit, dieper dan gedacht zal ze er heel lang over doen om te helen. Ondanks de komende heling, zal de plaats van de wonde zichtbaar blijven. Diezelfde tijd zorgt er ook voor dat we heel erg bepaald worden bij het feit dat we allemaal ouder worden. Zondag deed de jongste belijdenis van haar geloof. Durft ze voorin een volle kerk ...

Nummer 275...

Nummer 275... Dit wordt dus de 275e keer dat ik mijn gedachten toevertrouw aan de digitale wereld. Mijn ideeën, gebeurtenissen, mijn pijn, en soms mijn moeite met jullie deel. Dat is voor de gemiddelde schrijver, blogger helemaal niets. Voor mij betekend het dat ik al regelmatig bedacht heb, dat ik geen enkel idee heb waar ik over moet schrijven. Voor mij betekend 275 keer, dat ik daarvan vele malen jullie ene inkijkje heb gegeven in ons huishouden. Dat jullie regelmatig mee op reis geweest zijn. Dat ik jullie regelmatig meegenomen heb in mijn hoofd en de laatste tijd daarbij in de auto. Het gekke is dat de meeste woorden pas komen als ik eenmaal ben begonnen. Soms zijn er gedachten waarvan ik denk, oh daar moet ik eigenlijk overschrijven, maar een uur later ben ik ze weer vergeten. Schijnbaar is het dan niet goed genoeg, ik doe er immers niets mee. En nu? Nu scrolde ik over mijn blogger pagina heen, en zag dat ik er al 274 had gemaakt. En dat dit dus de 275e zou zijn. Bizar veel voor ...