Mijn columns en gedachten

En weer kan ik buiten zitten tot na tienen! Wat is dat toch heerlijk... Ik ben zo blij dat het eindelijk zomer geworden is. Want ik was dat grijze, donkere koude Nederlandse weer wel zat. En dus eten wij al meer dan een week buiten. 's Middags, 's avonds wat een geweldige zegen is dat om zonder last buiten te eten. Maar het gekke is dan ook weer dat we gedurende deze periode nooit compleet zijn geweest. Er was telkens minimaal één afwezig. Ach laten we dat maar houden op het feit dat het vakantie is... Het nadeel aan dit mooie weer is dat wel weer dat er na anderhalve week alweer geluiden te horen zijn dat het veel te droog is. En dat er nu weer teveel drinkwater wordt verspild door de tuinders en boeren. Want uit sloot halen, nee dat kan niet want dan komt het droog te staan en dat is weer slecht voor het grondwater. Met andere woorden het is nooit goed.Nu ik bovenstaande heb bedacht, bedenk ik mij ook direct dat er wel een vergelijking mogelijk is met mijn geloof. Als h...

Zo stil zittend in de hoek van de bank, kijkend naar buiten waar de op dit moment de vogels inderdaad fluiten, word ik stil van alle moois wat ik zie. Want waar ik de vorige keer nog verzuchtte van de winter die maar niet voorbij wilde gaan, nu kan ik niet anders dan juichen over de lente die is gekomen. Koning winter heeft eindelijk zijn abdictie moeten aankondigen, en plaats moeten maken voor de lente.  Het is net als of de natuur de opdracht heeft gekregen om net als ons koningshuis te gaan wisselen. Alsof God ons laat zien, kijk ook in mijn natuur is er sprake van abdictie. En ik moet zeggen, dat ik het momenteel en dit jaar, geweldig vind. Zo mooi en zoveel wat je nu ziet. Want in de ene tuin is er sprake van een volledige bloei van de bollen, en de andere tuin komt nog maar de helft tot bloei en staat er nog veel meer klaar om te gaan bloeien, vogels die nu beginnen met nesten bouwen omdat er nu genoeg voedsel is voor tijdens de broed periode. Ik kom ogen en oren te kort. Zo ...

Weet je ik ben helemaal klaar met deze winter. Dan sneeuwt het opeens weer, en daarna is het opeens weer 10 ºC, en de daarop volgende dag vriest het weer 5ºC. Ik ben er nogmaals helemaal klaar mee. Doe mij maar gewoon 15ºC nu zodat ik heerlijk op het fietsje naar de stad toe kan gaan, en ook weer terug kan komen. Heerlijk op m'n vrije dagen bezig kan zijn met de tuin op orde maken, en heerlijk kan genieten van de vogels om me heen. Wat zeg ik? Ik kan dan zelfs heerlijk op stap om de specht op te zoeken. Ik vind dat geluid wat zij voortbrengen zo mooi. Vanmorgen ook weer; Sta je op het station, te kleumen omdat het weer koud was, de wereld in je op te nemen en te luisteren en klinkt het vanuit de verte http://www.ratata.nl/vogels/mp3/33-Kleine%20bonte%20specht.MP3  of soms de grote http://www.ratata.nl/vogels/mp3/31-Grote%20bonte%20specht.MP3 en laatst waren ze dichtbij te horen, en ik kijken en kijken, maar ja 's  morgensvroeg en zonlicht en kou, geen goeie combi voor mi...

Eigenlijk zou je Nederland in twee delen moeten opsplitsen. En wel Groningen, Friesland en Drenthe, als een deel en het tweede deel is dan de rest. Dit zou volgens mij de wantoestanden zoals ze er vandaag waren in Nederland moeten oplossen. Verdorie koppen die pieken: NEDERLAND ONDERGESNEEUWD, SNEEUWOVERLAST IN NEDERLAND, man man wat een drama. Gelukkig hebben wij gewoon weg alleen maar vorst en kunnen we straks schaatsen. Ja het is koud en ja we moeten krabben, maar niet meer. En Nederland 2? We hebben 20cm sneeuw, we kunnen niet naar school, werk of iets van dien aard. En omdat dit ook in Den Haag, Amsterdam, Rotterdam het geval is kunnen we ook de treinen in Nederland niet op tijd laten rijden, dus helaas Nederland 1 maar jullie hebben hier ook last van. Ga toch weg, waarom moeten wij boeten voor de bagger van een ander.En het gekke is dat deze ellende niet alleen het geval is als het sneeuwt, nee als het een beetje waait weten ze al niet eens meer wat ze moeten doen. ALs het regen...

Weet je wat eerlijk is? Dat er eigenlijk niet is wat ik mis! Dat er wel momenten zijn dat ik wil dat het beter zou gaan Maar met alleen de gedachten kan ik volstaan Ik mis geen facebook vriend Die aandacht verdient Ik mis geen tweet van..., Omdat ik daar namelijk best wel zonder kan. Al lijkt het daar niet altijd op En krijg ik er wel eens door op mn kop. Weet je wat niet eerlijk is? En daardoor gaat het soms vreselijk mis! Dat er momenten zijn waarin ik weg wil gaan, Omdat anderen mij niet verstaan. Dan leest die facebook vriend, Een status update die geen aandacht verdient Dan tweet ik weer iets raar En kijk daar is het commentaar Eigenlijk zou het zo moeten zijn, Jij bij jou en ik bij mijn Weet je dat is een gedachte die ik wekelijks hoor Waar ik me soms aan stoor Maar eigenlijk diep van binnen weet, Dat Hij wil dat ik zo deed. Dat mijn echte vrienden ook zo zijn En bij hen voel ik me dan ook erg fijn. Bedankt dat je mn vriend bent En me daardoor ook beter kent Bedankt dat je me ste...

Het probleem columns schrijven is dat je scherp moet kunnen blijven, en dat is iets wat een echte columnist heeft en ik niet. Ik kan en mag dus columns schrijven zonder een echte deadline, zonder echte druk. Het enige puntje waar ik me eigenlijk aan moet proberen te houden is, één column per maand. En volgens mij is dat tot op heden gelukt. En zo zijn we weer aan een nieuw avontuur begonnen, een column schrijven. Terwijl ik begin met schrijven heb ik weer eens naar buiten gekeken en geconstateerd dat het vandaag eerder donker is dan het in de afgelopen weken is geweest. Dit komt omdat er weer regen is gevallen. Regen die de natuur in Nederland zo hard nodig had, regen die de mensen in Nederland zo hard nodig hadden. Regen die onze voedselvoorziening zo hard nodig had. Maar deze eerder genoemde regen is voor sommige mensen ook direct weer een doorn in het oog. Want net nou ik.... en dan komt er een heel verhaal. En dat is nu typisch de mens, nooit tevreden met wat hij krijgt/heeft. Alt...

Frustratie is iets wat niet werkt is jou zien lachen als iets niet lukt als de tegenslag mijn humeur drukt en jou reactie mijn humeur verstrekt Frustratie is ook, niet krijgen wat je wil Zien dat de ander meer krijgt als jij en je je afvraagt waarom mag hij...!? Dat zijn de momenten waarop ik het uit gil. Maar dan is daar de kalmerende stem van Hem die liefde bracht en rustig en kalm ons bij Hem verwacht Hij trapt op onze rem. Door die kalme Heer besef k telkens weer, dat frustratie komt en gaat maar dat mijn Heer mij nooit verlaat! Mocht het weer terugkomen zal ik mij moeten richten op Hem want Hij helpt mij uit de klem En zal Hij mij helpen dit overkomen