Mijn columns en gedachten

Binnenkort is het dankdag. Volgens de website van de EO: Dankdag is een christelijke feestdag die in Nederland vooral door protestanten gevierd wordt. De volledige naam is: dankdag voor gewas en arbeid. Op dankdag danken ze voor de oogst, voor werk, voor inkomen. Voor mij persoonlijk een reflectie moment. Een moment waarop ik na wil nadenken over waar ben ik eigenlijk dankbaar voor. Dat ik dankbaar ben voor eten en drinken, gezondheid, werk klopt wel. Maar is dat alles om dankbaar voor te zijn? Ik denk eigenlijk van niet. Want er zijn zoveel meer dingen om dankbaar voor te zijn. In mijn geval vrouw en kinderen, ouders, schoonouders, vrienden. Mensen die iets aanbieden in tijden van nood. Er is zoveel meer om dankbaar voor te zijn. En juist daar wil ik bij nadenken tijdens dankdag. Dat ik dit ook ’s avonds in de kerk doe, is mijn persoonlijke beleving. Maar ik nodig je wel uit om mee na te denken over datgene waar je dankbaar voor bent. Want ben je wel dankbaar? Of is het allemaal g...

Omdat ik jullie het stukje wat geleid heeft tot onderstaande niet wil onthouden: Heb jij ook last van FOMO (Fear of Missing Out), de angst dat je dingen mist? Prediker heeft echt alles onderzocht en geprobeerd alles wat er tussen hemel en aarde is, te begrijpen. Maar wat levert het me werkelijk op, vraagt hij zich af. In onze angst om dingen te missen, om niet te bereiken wat we graag zouden willen, werken we soms heel hard om het toch voor elkaar te krijgen. Maar als je het dan voor elkaar gebokst hebt, ben je er soms niet eens echt blij mee. Welke dingen wil jij graag bereiken? Hoe hard moet je daarvoor werken? Vorige week werd ons bovenstaande gevraagd. De schrijver had hiervoor een stukje tekst gebruikt uit Prediker 1. Voornaamste geluid daar is dat het meeste wat de mens doet is het najagen van wind. Conclusie die vervolgens veel getrokken wordt is dat dit najagen van wind, dingen zijn die te hooggelegen / gegrepen zijn. Maar dat de mens het toch wil bereiken. Maar wat bereik je e...

Zondagavond en ik luister naar heerlijke muziek op Spotify. De jongste ligt op de bank onder een deken een Engels boek te lezen op haar telefoon. Alleen de standaard lampen branden, en ik heb net het boek waarin ik lees weggelegd. Het lukte me niet echt om aandachtig te lezen. En de muziek die klinkt werkt ook niet mee. Ze voert me terug naar de donkere herfst zondagen vroeger thuis. We waren twee keer naar de kerk geweest, en als we pech hadden was de tweede keer om half vijf 's middags geweest. Maar na het eten, wat vaak een broodje maaltijd was. Soms met zelf gemaakte bolletjes, maar meestal gewoon brood. Een gekookt ei erbij.... Ik merk dat wij nu nog steeds net zo eten op zondagavond. Maar nadien als ook de afwas klaar was, werd de pick-up aangezet. Luisterden wij naar koormuziek. Naar dezelfde muziek als nu klinkt uit de Ipad. Mama pakte een boek, en papa ging vaak even slapen. Soms speelden we eerst nog een spelletje, maar dat gebeurde niet zo heel vaak. En dan is er nog wel...