Mijn columns en gedachten

  Vandaag ging ik voor mijn eindejaarsbloemen brengen bij mijn ouders en schoonouders. Normaal gesproken doe ik dit niet zelf, maar laat ik ze bezorgen. Echter was er nu ruimte genoeg om het zelf te doen. Tijdens de wandeling voorafgaande aan het bezorgen, ben ik de gehele tijdbezig geweest met datgene wat ik nu aan het doen ben. Schrijven. Ik bedacht mij dat nu ik de bloemen besteld had en ze zou gaan brengen er alweer een jaar voorbij is. Nou ja bijna dan. Een bijzonder jaar. Een jaar waarin ik veel geleerd heb over mijzelf. Een jaar waarin wij als gezin helaas ook mochten toetreden tot de club die iemand moet missen, iemand die in onze ogen te vroeg is weg gehaald. Een jaar waarin er weer een flink aantal blogs / overdenkingen van mij mochten verschijnen. Een bijzonder jaar. Een jaar waarin ik, en dat durf ik nu wel toegeven, eindelijk weer emotioneel kan worden. Eindelijk durf ik, en kan ik, toegeven aan mijn tranen als ze er zijn. Eerlijk is eerlijk, het voelt elke keer weer b...

Ken je dat gevoel dat de verlichting van andere auto's altijd verkeerd staat? Gistermorgen in mijn reis naar het verre kantoor, ik heb er immers twee, leek het alsof ze allemaal in mijn gezicht schenen. Man wat zijn die lampen fel. En die halogeen lampen helemaal. Gelukkig zijn er her en der hoge middenbermen of bomen waardoor je er iets minder last van hebt. Maar het was in deze rit dat ik de mij inhalende auto's vergeleek met mijn gedachten stroom, maar ook met mijn leven. En dan met name mijn positie in de maatschappij. Hoe dat kwam? Wel ik houd mij 's morgens keurig aan de geldende snelheid, helemaal omdat ik toch last heb van die eerder genoemde lampen. Met de auto op cruise control heb ik één ding minder om mee bezig te zijn, en kan ik gewoon door. Maar goed ik dwaal af, ik rijd dus met een constante snelheid en word telkens ingehaald. En bijna constante stroom van auto's die mij voorbij schiet. Sommige van hen zie ik een aantal minuten later weer voor mij opduike...