Mijn columns en gedachten

Vanavond bij tafel lazen we een overdenking over de toekomst en wat er van ons als christen in deze wereld verwacht mag worden. Alsmede hoe jezelf positief kunt latenmerken dat je op bepaalde vlakken anders denkt, en dingen soms ook anders doet. Deze overdenking was n.a.v. een foto van een bushokje.  Het beeld wat gebruikt werd was me volkomen duidelijk, maar de beeldspraak bleef hangen. En na het eten toen de afwas gedaan en ik even in de stoel had gelegen speelde deze beeldspraak nog steeds. En ik heb vervolgens gespeeld met de mogelijkheden van het internet, en kreeg een heel mooi beeld voorgeschoteld. En het idee wat ik hierbij kreeg wil ik jullie niet onthouden. Soms als je aan het lopen bent, en de duisternis valt in, kan het gebeuren dat je in de verte een bushokje ziet wat hel verlicht is. En je hartje springt toch even op. Want dat betekend dat je even kunt rusten. Even mag bijkomen van de wandeling en van het voortslepen van de voeten. Even kunt zitten terwijl het niet do...

Toen ik aan het grasduinen was in mijn eigen bestanden kwam ik onderstaande tegen. Ik wil dit heel graag met jullie delen. Het is voor sommigen heel erg moeilijk en zwaar, terwijl anderen juist heel goed kunnen helpen als je hier last van hebt. Angst is pijn die diep van binnen zit  Is een pijn die niemand ziet Is die pijn, waardoor je op een ander vit Is de pijn waardoor je keuzes aan anderen liet Angst voor de reactie van anderen Die je bang maken om te veranderen Angst die achter gesloten deuren blijft Waardoor je in die situaties overdrijft Angst is soms heel klein Kan overdreven zijn Angst zou bespreekbaar moeten worden Maar bestaat vaak uit onoverkoombare horden Angst levert pijn en verdriet Waardoor je het leven niet meer ziet Angst Is datgene waar ik voor ben het bangst Angst is te genezen Als anderen je kunnen lezen Angst kun je mee leven Als je anderen toelaat in je leven Angst, Vangst Jezus laat je zien, Dat ook dat ook jij Zijn liefde verdient Angstig of niet, Hij ziet ...

Ik heb het in eerdere geschriften al gesproken over wat de eindeloze autostroom die mij tegemoet komt elke keer 's ochtends vroeg met mijn gedachten doet. En ik moet bekennen het blijft ook zo. Ook nu nog, terwijl ik allang weer thuis ben. Het blijft als ik er aan denk een stroom van gedachten in mijn hoofd opwekken. Of beter gezegd, ik zie de eindeloze stroom met autolichten voor mij, en zie direct ook al mijn gedachten gaan. Een eindeloze stroom die nooit lijkt op te houden. Altijd gaat dat koppie maar door, en pas als ik ga slapen wil ze stoppen. En als dat niet direct gebeurd dan lig ik de halve nacht wakker. En nadien, ook al heb ik maar 3u geslapen heb ik geen idee meer waar ik allemaal mee bezig ben geweest. Ik kan het je echt niet vertellen. Alleen die momenten zoals deze blijven bewaard. En zelfs voor de meeste geschreven epistels kan ik je niet meer vertellen waar ik over heb geschreven. Pas als ik het weerheb terug gelezen weet ik weer waarom en hoe. Eerder weet ik het e...