Mijn columns en gedachten

Eindejaar, Kerst, Oud en Nieuw, familiebezoeken, terugkijken. Het hoort allemaal bij elkaar geloof ik. Eigenlijk houd ik er helemaal niet zo van. Al dat verplichte, doe mij maar spontane dingen. Zomaar een berichtje krijgen dat het een super jaar was. Spontaan een bezoekje brengen aan mensen die wat voor je hebben betekend in het afgelopen jaar. Bloemetje laten bezorgen omdat je het elk jaar doet. Dat zijn allemaal dingen waar ik van houd. IK heb daar veel meer mee dan het andere. Wat ik dan wel weer heb is dat wanneer oudejaarsdag valt op een vrijdag, dan moet je gewoon even naar kantoor. Gewoon even samen het jaar afsluiten met een borrel. Dan mag het van mij best wel wat drukker zijn.  Maar al dat verplichte andere? Neeh niets voor mij. Ik ben meer van datgene wat ik altijd doe. Eerste kerstdag beginnen met zingen in het dorp, dan ontbijten, kerkdienst en dan is het familietijd. Gewoon heerlijk samen zijn. Kerstmuziek luisteren, spelletje doen. Bij mooi weer wandelingetje maken ...

Weet je mijn leven is wel een beetje te vergelijken met een mobiele telefoon. Althans die conclusie trok ik toen ik vanmorgen in de auto terug naar huis reed. Soms heb je van die momenten dan zie je iets en trek je een vergelijk, en dat deed ik dus vanmorgen ook. Mijn telefoon was bijna leeg en diende aan de oplader gelegd te worden. Nu had ik deze niet meegenomen, want ik was in de terechte veronderstelling dat ik sneller weer thuis zou zijn dan dat de telefoon leeg zou zijn. Maar ik moest een telefoontje doen, en zag de batterij afnemen. En opeens was ik mij er van bewust dat mijn batterij precies net zo werkt. Mijn batterij, lichaam en geest, dient ook regelmatig een keer aan de oplader gelegd te worden. En vergeef het me, maar ik denk die van jullie als lezer ook. Immers wanneer je weken achter elkaar lange dagen o het werk gedraaid hebt, thuis veel dingen moet doen en hebt gedaan. Buitenshuis ook nog veel dingen hebt moeten regelen, dan is het lampje op een gegeven moment ook uit....