Gisteren heb ik een wandeling gemaakt, down memory lane. En ik moet eerlijk zeggen dat ik het bijzonder vond hoeveel herinneringen er boven kwamen bij het passeren van sommige punten tijdens deze wandeling. Soms deed het gewoon even zeer. Zeer omdat ik dacht aan vroeger. Vroeger toen het inmijn ogen er anders aan toe ging dan nu. Vroeger toen wij onwetende van de toekomst dingen deden. Vroeger... Ik kwam ook langs punten waar ik iets miste. Een voetpad bij de lagere school, een compleet schoolgebouw, en een zandbak die er niet meer is. Ik kwam ook langs een laantje waar ik vroeger altijd van vond dat het heel lang was, maar nu, nu ik groot, en ouder ben vond ik het maar kort. Ik dacht huh? Dit was toch veel langer? Echter bleek er niets veranderd, op een paar bosjes aan de zijkant na. Vroeger... Wij hadden in onze buurt een tweetal schoolgebouwen staan. Eentje is zoals ik al schreef volledig afgebroken, en het ander zou hetzelfde lot ondergaan. Echter blijkt deze er nog steeds te ...